به گزارش اصفهان زیبا؛ انبیا همه از برای تحقق یک دین آمدند. جمله آنان به دنبال برقراری کلمات «توحید» و «عدالت» بودند و آیین آنان در یککلام تسلیم امر حق بودن یا همان اسلام بوده است. حال سؤال مطرح میشود که اختلاف میان ادیان از برای چیست؟
جواب آنکه جمله انبیا همه طالب یک حرف بودند، منتها بهتناسب اختلاف زمان و مکان. هرکدام سخنی بهظاهر متفاوت آوردند و بخشی از حقیقت را ابراز کردند تا آنکه محمد مصطفی، سیدالمرسلین و خاتمالانبیا شد.
در اینجا صحبت از «دوی امدادی» به میان میآید. انبیا و اولیا هرکدام در یک دوی بزرگ امدادی به وسعت کل تاریخ شرکت کردهاند و هر یک از ایشان مسئولیتی بر عهده داشتند که رسالت خود را تا نقطهای به پیش ببرند و بعدازآن، مسئولیت را به نفر بعدی واگذار کنند. ابراهیم، موسی و عیسی و محمد جملگی چنین وضعیتی دارند. یکی پس از دیگری آمدند تا کاملترین راه و رسم بندگی از سوی پروردگار نازل شد.
پسازآن نوبت به برقراری آیین حق و حقیقت بر روی زمین رسید. ازاینپس، امامان و پس از آن جانشینان امام و مردان خدا یکی پس از دیگری این مسئولیت را داشتند که هرکدام بخشی از ماجرا را عملی کنند. قرار نیست همه کارها را یک نفر انجام دهد. هر یک از این مردان خدا ازاینپس تابلویی هستند برای کشف نفر بعدی. نفر بعدی هم میآید تا راه را برای نفر بعدی هموار کند. توقفی هم در کار نیست. تا آنکه نوبت به ظهور قائم (عج) برسد که اصل برقراری توحید و عدالت است. اما اینها همه یکشبه رخ نمیدهد، مقدمات میخواهد. چه بسیار تلاشها، عرق ریختنها و خونجگر خوردنها که تازه مقدمه یک حرکت بزرگتر بعدی است و آن حرکت مقدمه گام بعدی.
اصلا بیداری اسلامی به همین معناست. نهضتهای حق یکی پس از دیگری میآیند. نهضتهای در مسیر حق از آدم تا خاتم و از خاتم تا قائم برقرارند و زمین هیچگاه از حجت خالی نمیماند. مبارزه با باطل لحظهای توقف ندارد، فقط ظاهرش عوض میشود.
این نگاه دوی امدادی، انتظارات ما را منطقی میکند. ما را ناامید نمیکند؛ زیرا میدانیم که در یک فرایند ابدی مطلقا پیروز قرارگرفتهایم و از طرفی میدانیم که ولی زمان ما قرار نیست همه کارها را انجام دهد؛ بلکه تنها بخشی از مأموریت بر شانه اوست؛ بخشی از مأموریت که بسته به شرایط زمانی و محدودیتهای تاریخی او تعیین میشود.
اینکه در سوره «عصر» پس از ایمان و عمل صالح، صحبت از صبر میشود، از همین روست. روزی جبهه حق، در تکاپوست و ایمان و عمل صالح را به جلو میبرد و روز دیگر ممکن است آرایش صبر به خود بگیرد و درنگ داشته باشد. اگر نگاه ما همان دوی امدادی باشد، متوجه میشویم که صبر مردان بزرگ خدا در طول تاریخ هم بهنوعی کمکی به مجاهدان بوده است. پس با این نگاه تمام ایشان انقلابی هستند که البته هرکدام بنا به وظیفه، گاهی رخت جهاد و گاهی لباس صبر را بر تن کردهاند.
