به گزارش اصفهان زیبا؛ رئیس بیمارستان شهید بهشتی اردستان با اشاره به مشکلات ناشی از قطعی برق در این مرکز درمانی اظهار کرد:
برای رفع این مشکل و جلوگیری از بروز اخلال در عملکرد بیمارستان در زمان قطع برق، حدود ۵۰ میلیارد ریال اعتبار نیاز است؛ مبلغی که در توان مجموعه بیمارستان نیست.
سید حامد روحانی افزود: هر بار که برق قطع میشود، بسیاری از سیستمهای حیاتی بیمارستان
مانند سامانه پکس (سیستم مدیریت تصاویر پزشکی) و تجهیزات بخش آیسییو دچار آسیب جدی میشوند و تعمیر آنها هزینههای میلیونی به بیمارستان تحمیل میکند.
تقاضا برای ورود جدی مسئولان شهرستان
او با ابراز نگرانی از تداوم این وضعیت، ادامه داد: از مسئولان شهرستان اردستان تقاضا داریم برای حل این مشکل کمک کنند تا در زمان قطعی برق، فعالیت بیمارستان دچار اخلال نشود؛
چراکه ادامه این شرایط ضربه اساسی به این مرکز درمانی وارد خواهد کرد.
روحانی تأکید کرد: اگر در زمان قطعی برق، حادثهای تلخ در بیمارستان رخ دهد، مسئولیت آن متوجه مسئولان شهرستان خواهد بود.
بارها هشدارهای لازم را در این زمینه دادهایم و نامهنگاریهای متعددی نیز انجام شده است.
اداره برق: تأمین هزینه بر عهده بیمارستان یا خیران است
رئیس اداره برق شهرستان اردستان نیز در این خصوص گفت: برای رفع مشکل قطعی برق در بیمارستان شهید بهشتی، خرید تجهیزات خاص و احداث شبکه جدید ضروری است؛
اما باید بیمارستان یا خیران تأمین هزینهها را انجام دهند.
محمدجواد ایراندوست ادامه داد:
اداره برق تاکنون با بیمارستان مکاتبات مختلفی کرده و راهکارهای لازم را ارائه داده است.
به بیمارستان اعلام کردهایم که در صورت تمایل به حل این مشکل، تمام هزینهها باید توسط خودشان پرداخت شود.
اتصال به شبکه دوم نیازمند زیرساخت و تجهیزات خاص
او توضیح داد: در صورت قرارگرفتن برق بیمارستان روی دو شبکه مجزا، نیاز به خرید تجهیزات خاص و ایجاد زیرساخت جدید وجود دارد.
معمولا مراکز درمانی در چنین مواردی از کمکهای خیران بهره میگیرند؛ زیرا اداره برق توان مالی لازم برای تأمین این هزینهها را ندارد.
رئیس اداره برق شهرستان اردستان با اشاره به محدودیتهای قانونی و مالی اداره برق تأکید کرد:
اینکه اداره برق پذیرفته برای حل مشکل برق بیمارستان همکاری کند، نوعی ارفاق است؛
در غیر این صورت، چنین اقداماتی برای هیچ نهاد یا سازمان دیگری انجام نمیشود.
سلامت بیماران گروگان بیتوجهی اداری
آنچه از اظهارات مسئولان برمیآید، پاسکاری مسئولیتها میان نهادهای مربوط است؛
روندی که نهتنها به حل مشکل کمک نکرده؛ بلکه موجب شده خسارتها نیز تکرار شود.
آنچه در این میان نگرانکننده است، بهخطر افتادن سلامت و جان بیماران بهدلیل این بیتوجهیهاست؛
موضوعی که در صورت وقوع حادثه، بهسادگی قابل چشمپوشی نخواهد بود.



