اگر ندانید «حمزه ایلخانیزاده» اهل کردستان است، او را یک اصفهانی تمامعیار میدانید! چون عشق عجیب و علاقه غریبی به اصفهان دارد. اطلاعات دست اولی راکه او درباره تاریخ این شهر جمعآوری کرده، شاید خیلی از مردمی که اهل این شهر هستند، ندانند. او عشق وافری هم به چوگان دارد. 50سال است چوگان بازی میکند و در زمانی که رئیس فدراسیون چوگان کشور بوده، توانسته مهارت بازی چوگان را به عنوان یک میراث فرهنگی ناملموس در فهرست میراث ملی به ثبت برساند و چند سال بعد هم مقدمات ثبت جهانیاش را فراهم کند.
بودجه سال 1400 شهرداری اصفهان بهعنوان نخستین بودجه برنامه راهبردی «اصفهان 1405» با رقمی بالغبر ۹۵ هزار و ۷۰۰ میلیارد ریال از سوی شهرداری به شورای اسلامی شهر اصفهان ارائه شد و در اسفندماه سال جاری به تصویب رسید. به همین بهانه، مروری خواهیم داشت بر میزان و نحوه تخصیص بودجه شهرداری اصفهان در سه سال پیاپی 1397، 1398 و 1399 که روند تدوین بودجه در دوران سهساله مدیریت شهری اخیر را نشان میدهد.
تهیه و تصویب بودجه 1400 شهرداری اصفهان از مهمترین اخبار مرتبط با مدیریت شهری در این روزهاست، بودجهای که به گفته رئیس شورای اسلامی شهر اصفهان برای تهیه و تدوین آن بالغبر دوهزار نفر ساعت کار کارشناسی انجامشده و قالب جلسات مربوط به آن با مدیران مربوط بهصورت برخط برگزار شده است. بودجه 1400 همچنین بر اساس آنچه مدیران شهری در خصوص نیازمندیها و دغدغههای شهروندان در ملاقاتهای مردمی دریافتهاند، تهیه و تدوین شده است؛ موضوعهایی همچون محیطزیست، حملونقل و ترافیک، توجه به طرحهای مشارکتی و همچنین ارتقای ۲۰۰ محله اصفهان که در صدر فهرست تخصیص منابع مالی قرار گرفتهاند.
يیكی از مهمترین امور مربوط به حوزه اختیارات شهرداریها، تدوین بودجه سالیانه شهر است. برنامهای كه باید با نهایت دقت و حساسیت در خصوص بخشهای مختلف شهر تهیه شده و بعد به شورای اسلامی شهر تقدیم شود. پس از آن اعضای شورا برنامه را بررسی كرده و درباره آن اعمالنظر میکنند. این اعمالنظر گاهی موجب افزایش مبلغ بودجه پیشنهادی شهرداری شده یا بر اساس مصالح موجود تغییراتی را در سهم بودجه هر بخش ایجاد میکند.
شهر اصفهان در اواسط بهمن سال جاری موفق به دریافت نشان کاندیداتوری شهر دوستدار کودک از سوی سازمان جهانی یونیسف شد. اتفاقی که ضرورت آمادهسازی شهر اصفهان برای به رسمیت شناختن کودکان بهعنوان شهروندان شهر و ارتقای سطح کیفی زندگی آنها در شهر را گوشزد میکرد. به دنبال این رخداد مهم، شورای مشورتی کودکان و نوجوانان از سوی معاونت شهرسازی و معماری شهرداری اصفهان تشکیل و فراخوان آن منتشر شد.
حاصل تلاش و پیگیریهای یکساله معاونت برنامهریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان شده است تدوین و طراحی برنامهای راهبردی برای پنج سال آینده شهر اصفهان. برنامهای که به گفته طراحانش تلاش کرده با در نظر گرفتن وضعیت شهر اصفهان از جنبههای مختلف اقتصادی، اجـتـمـاعـی، زیستمحیطی، فرهنگی، هــنـــری و…، ظـرفـیــتهـــای مغفولمانده این شهر را به فعلیت برساند و بسترهای لازم برای رشد و شکوفایی آن را فراهم کند. بهویژه اینکه در یک دهه اخیر شهر اصفهان با معضلاتی جدی در زمینههای مختلف دستوپنجه نرم کرده است.
برنامه راهبردی «اصفهان 1405» که تدوین آن از تیرماه سال 1398 همزمان با روز شهرداری و دهیاری با ابلاغ نظامنامه، تعیین ارکان اجرایی برنامه و اعطای احکام بهصورت رسمی آغاز شد، ششمین برنامه پنجسالهای است که نقشه راه اقدامات مدیریت شهری اصفهان را طی 5 سال آینده مشخص میکند. این برنامه که شعار چشمانداز خود برای شهر اصفهان را «اصفهان شهری زیست پذیر و رقابتپذیر» قرار داد، از سوی معاونت برنامهریزی و توسعه سرمایه انسانی شهرداری اصفهان طی یک سال تدوین و طراحیشده و از سوی شورای اسلامی شهر اصفهان پس از اِعمال بررسیها و اصلاحات لازم به تصویب رسیده است. به این بهانه مروری خواهیم داشت بر سابقه طراحی برنامههای پنجساله در شهرداری اصفهان که در تدوین و طراحی چنین برنامههایی در زمره شهرداریهای پیشگام و موفق به شمار میآید.
اولین باری که چشممان به جمال یک کافه سیار یا بهاصطلاح «ون کافه» در اصفهان روشن شد چند سال پیش در میدان نقشجهان بود. یک اتومبیل وَن نسبتا کهنه که کمی پایینتر از کاخ عالیقاپو متوقف بود و میتوانستی با نشستن روی چند صندلی سادهای که دورتادورش چیده شده بود، ساعتی خستگی به در کنی و با نوشیدن قهوه و بُرشی از یک کیک، از تماشای منظرههای کمنظیر میدان نقشجهان لذت ببری. شاید آن زمانکه پدیده کافه سیار چندان در اصفهان مرسوم نبود، مشتری این کافهها آنقدرها به کیفیت کار فکر نمیکردند و همینکه میتوانستند در جایی خارج از سقف کافهها در متن شهر نشسته و ضمن تماشای آمدوشد مردم و هیاهوی شهر گپی بزنند و چیزی بخورند، برایشان لذتبخش بود.
میدانها یكی از مهمترین فضاهای شهری به شمار میروند كه از دوران گذاشته جزئی برجسته از ساختار شهرها محسوب میشده و دارای هویتی مشخص و معنادار بودهاند. میدانهای شهری جایی برای بروز واقعهای است كه ماهیت شهری دارد. بهویژه اینكه در ادبیات فارسی به دنبال واژه میدان واژههای دیگری میآید كه هویتهایی تازه و تعیینکننده به میدان میبخشد. مثلاً میدانکهنه، میدان مال فروشها، میدان میوه و ترهبار و…
یکی از ویژگیهای بارز معماری سنتی ایران را تطابق قابلتوجه آن با خصوصیات روحی و روانی کودکان دانستهاند. شهروندان کوچک شهر که گویی در گذشته سهم بیشتری در فضاها و ساختار شهرها داشتند و حقوق شهروندی آنها از حیث برخورداری از آرامش و آسایش در شهرها جدیتر گرفته میشد. چنانکه معماری سنتی با تلطیف فضای شهر، بستری را برای آرامش فکر و روح کودکان فراهم میکرد و زمینهساز ایجاد خلاقیتهای فکری در آنها میشد. اینک به بهانه اعطای نشان شهر دوستدار کودک یونیسف به شهر اصفهان که در شماره پیشین نیز به آن پرداختیم، در اینجا به مقالهای بانام «کیفیت فضای باز شهری در تعامل با کودکان» میپردازیم که در فصلنامه مطالعات شهر ایرانی-اسلامی به چاپ رسیده و به بررسی تأثیرات معماری و شهرسازی سنتی ایران بر کودکان پرداخته است.
عدم صرفه اقتصادی در شرایط حساس فعلی کشور، ضرورت تکمیل پروژههای نیمهتمام اصفهان همچون مترو، ضرورت نوسازی ناوگان اتوبوسرانی اصفهان و تقویت سیستم اتوبوسرانی در سطح شهر، محدودیت پوشش سیستم حملونقلی تراموا در شهر و… ازجمله دلایلی است که مخالفان اجرای پروژه تراموای اصفهان بیان میکنند و امید آن دارند که نظرات آنها از سوی مدیریتشهری اصفهان شنیده و بررسی شود. در این میان موافقان اجرای این طرح نیز دلایل خودشان را بر اجرای طرح دارند. از سوی دیگر تأکید مرکز پژوهشهای شورای اسلامی شهر اصفهان بر انجام مناظرات حضوری و مکتوب میان موافقان و مخالفان این طرح، منجر به این شد تا دوباره به سراغ این موضوع برویم.
مراسم اعطای نشان کاندیداتوری شهر دوستدار کودک یونیسف به اصفهان، سهشنبه ۱۴ بهمن برگزار شد و این شهر بهعنوان اولین شهر ایران بهطور رسمی به شبکه شهرهای دوستدار کودک پیوست. رویدادی که مقدمات آن از سال1397 بهصورت پایلوت در اصفهان آغاز شد و در راستای رفع نیازهای کودکان به برنامهریزیهای شهری راه یافت. اینک با پیوستن شهر اصفهان به شبکه شهرهای دوستدار کودک ضرورت دارد بیش از پیش به ارائه تعاریف اصولی و درست از چیستی شهر دوستدار کودک و چگونگی فعالیت آن بپردازیم و این موضوع را از زوایای مختلف بررسی کنیم. این گزارش با همین هدف در گفتوگو با مهری شاهزیدی، دانشجوی دکتری رشته جامعهشناسی، تهیه شده که شرح آن را در ادامه میخوانید. این پژوهشگر که تجربهای دوساله در همکاری با کودکان محله سنبلستان در راستای بهبود کیفیت محیطزیست آنها دارد، از معضلات فعلی شهر برای زیست بهینه کودکان سخن میگوید و ترویج فرهنگ مشارکت از طریق بازیهای گروهی و دستهجمعی در محلهها را راهکار مهمی در این زمینه قلمداد میکند.