چهار واکسن «اسپوتنیک روسی»، «سینوفارم چینی»، «بهارات هندی» و «آسترازنکای کره جنوبی» این روزها همزمان با سراسر ایران در اصفهان نیز به چرخه تزریق رسیده و واکسناسیون گروههای هدف در این استان در حال انجام است. این درحالی است که مرحله سوم کارآزمایی بالینی واکسن کونژوگه، تولید مشترک ایران و کوبا که ششم اردیبهشت و با حضور وزیربهداشت در اصفهان کلید خورد نیز در این استان در حال انجام است و به گفته مهدی فارسی، مدیرکارآزمایی بالینی واکسن پاستور، با استقبال خوب اصفهانیها روبهرو شده است. او در ارتباط لایو با خبرنگاران با بیان اینکه هر واکسنی برای رسیدن به مرحله تولید باید سه مرحله کارآزمایی را طی کند تا سلامت آن برای انسان و اثربخشیاش تست شود، میگوید: تاکنون دوسوم راه را رفتهایم و بیش از دو هزار نفر در این کارآزمایی شرکت و این واکسن را تزریق کردهاند.
جایی میخواندم که پیرشدن جمعیت کشور تلختر از کرونا است؛ نگرانی که این روزها افتاده به جان کارشناسان جمعیت و بهداشت! جمعیت سال به سال در حال کاهش است و مثل گذشته خبری از عیالوار بودن خانوادهها و شلوغی خانهها و از این سر تا آن سر سفره انداختن نیست. مردم دیگر داشتن یک بچه را هم مصیبت میدانند چه برسد به دو بچه و همه اینها در حالی دارد اتفاق میافتد که ما روز به روز به پیری جمعیت کشور یک قدم نزدیکتر میشویم. بالارفتن سن ازدواج و مشکلات اقتصادی، کاهش میل جوانان به بارداری و فرزند آوری، را به دنبال داشته و همین شده که کارشناسان زنگ خطر پیری را به صدا درآوردهاند و معتقدند آینده جامعه سالمندی ایران بسیار سخت و غیرقابل پذیرش است.
اگرچه شیوع بیماری کرونا به تعطیلی مدارس منجر شده است اما روی آوردن به نوع جدیدی از آموزش و فعالیتهای مرتبط با آن با عنوان «آموزش مجازی» جای آموزش حضوری را گرفته و شواهد بسیاری گویای این است که حجم کار معلمان را چندبرابر کرده است. معلمان این روزها بساط درس و مدرسه را در خانه پهن کردهاند و همین دوری از فضای کلاس باعث شده ساعتهای بیشتری را مشغول آموزش آنلاین به دانشآموزان خود باشند.
«آیا مبتکران و مبدعان نظام وکالت در دنیا قرارشان بر این بود که بیکاری را رفع یا در بحرانهای اقتصادی کمک کنند؟» این پرسشی است که وکیل جعفر کوشا، رئیس اتحادیه سراسری کانونهای وکلای دادگستری ایران (اسکودا)، روز پنجشنبه در نشست خبری خود با خبرنگاران مطرح و اذعان کرد: هیچ کسی شک ندارد که کشور ما این روزها دچار بحران اقتصادی است و به همین دلیل رهبر انقلاب هرساله مسئله اقتصاد را محور و شعار سال قرار میدهند؛ اما هجمهای که امروز به کانون وکلا و این نهاد مردمی و قدیمی وارد شده این است که شما بیایید در این بحران اقتصادی به کشورکمک کنید. حال پرسش ما این است که ما چه ابزارهایی برای کمک به بحران اقتصادی داریم؟
اصفهان سالهاست که مهد شهدایی بزرگ و نامآور است؛ از شهید سیدابوالحسن شمسآبادی تا شهید محراب آیتالله اشرفی اصفهانی و تا همین امروز، سردار شهید سید محمد حجازی! اصفهان را به نام همین شهدایش میشناسند. شاید سال 55 مقدمهاش بود؛ اما حالا که بیش از چهل سال از تولد انقلاب میگذرد، همچنان شهیدپرور است و نام شهدایش ورد زبانها.
بیش از یک هفته از اجرای نیمبند محدودیتها پس از اعلام وضعیت قرمز در اصفهان میگذرد. اینجا اصفهان، دروازه دولت، پیادهرو چهارباغ عباسی…! ساعـت حــوالـــی 9 شــب. نیمکتها ردیف به ردیف پر هستند از آدمهایی که شاید حیفشان آمده هوای بهاری را از دست بدهند؛ بیخیال کرونا! پیر و جوان ندارد…؛ همه هستند حتی خانوادگی روی زیرانداز با سفره افطار!
در سال گذشته، روش جدیدی برای درمان سرطان، در بیمارستان فوق تخصصی سرطان کودکان محک راهاندازی شد. این روش رادیوتراپی رادیوتراپی توتال بادی یا رادیوتراپی کل بدن از فرق سر تا نوک پا (TBI=Total Body Irradiation) نام دارد که بدن را از سلولهای مخرب پاک میکند و واکنشهای ایمنی را به منظور عدم دفع پیوند سلولهای بنیادی کاهش میدهد. همچنین رادیوتراپی رادیوتراپی توتال بادی میزان بهبودی در کودکان مبتلا به لوسمی (سرطان خون) با ریسک بالا را افزایش میدهد. در حال حاضر محک توانسته این تکنیک پیشرفته را برای نخستینبار در ایران و به منظور یکسانسازی درمان، مطابق با سایر کشورها به جامعه پزشکی ایران معرفی و از آن برای درمان کودکان مبتلا به سرطان استفاده کند.
پیدا شدن سروکله ویروس کویید 19 و کم شدن بسیاری از فعالیتهای اجتماعی و حتی خانوادگی در سطح جامعه، سروکار مردم با اینترنت و گوشی های همراه زیاد شده است. این روزها وب گردی، خریدهای اینترنتی، حضور در شبکههای اجتماعی، کلاسهای آنلاین آموزشی مدارس و دانشگاهها و حتی نشستن پای سریالهایی که سر از شبکههای اینترنتی مثل فیلیمو درآوردند، وقت زیادی را از مردم میگیرند و به نوعی جز جدایی ناپذیر زندگیها شدهاند. حالا اعتیاد اینترنتی در جامعه و در بین پیر و جوان بیشتر از قبل رخ نشان داده و پایش در هر خانهای باز شده به گونهای که زنگ هشدار روانشناسان نسبت به این موضوع و خطراتی که بیش از قبل میتواند به همراه داشته باشد، به صدا درآمده است.
«کی بود، کی بود، من نبودم!» این ضربالمثل، داستان این روزهای ایرانِ کرونا زده است. در حالی که بیش از یک سال است کووید19چنگ انداخته به گردن مردم و با کمترین بیاحتیاطی و بیتوجهی وحشی میشود و خرخره پیر و جوان را میجود؛ اما با هر بار بالارفتن آمار و غیرقابلکنترل شدن اوضاع و سرخ شدن نقشه ایران، انگشتهای اتهام بالا میآید و بیمحابا بهسوی هم دراز میشود؛ مسئولان به سوی مردم، مردم به سوی مسئولان و بدتر از آن مسئولان به سوی مسئولان! «مسئولان میگویند مردم رعایت نکردند»، «مردم میگویند مسئولان نظارت نداشتند و اوضاع کشور را کنترل نکردند»!
در طول هشت سال جنگ تحمیلی که از 31 شهریور 1359 مطابق با 22 سپتامبر 1980 میلادی آغاز شد، حملات هوایی و موشکی عراق موجب خسارت جدی به مراکز فرهنگی و تاریخی شهرهایی همچون باختران، همدان، ارومیه، بروجرد و دیگر شهرهای تاریخی ایران شد. اصفهان نیز به عنوان مرکزیترین استان در قلب ایران از این حملات هوایی بینصیب نماند و برخی از آثار تاریخی مهم این شهر نیز متحمل خسارت شد.
قاب عکسها و یادبودهایی که در گوشه و کنار اتاقش دارد، خبر از این میدهد که او سَر و سِری با باختران آن روزها و کرمانشاه این روزها دارد. اصلاً اینجا همه چیز به رنگ تاریخ است، حتی کتابها و عکسهایی که بر روی طاقچهها ردیف شدهاند و خبر از زندگی پر ماجرای او و حتی نسبت خانوادگیاش با «شهید مهدی زینالدین» میدهند. «سیدعلی نکویی زهرایی» اگرچه در ابتدا خرقه معلمی بر تن میکند اما مدت زمان زیادی نمیگذرد که سر از «خیابان» سیاست در میآورد و کم کم پا در «میدان» انقلاب میگذارد و لباس «دولتیون» و «سیاسیون» را میپوشد. خدمتش هم از «سیاسیترین» شهر اصفهان، یعنی «نجفآباد» آغاز و در بحبوحه جنگ مأمور به خدمت در «ناآرامترین» نقطه غربی کشور یعنی «باختران» میشود.