ما و نسل z

نسل زد. نسل امروزند که با این واژه شناخته می‌شوند. اگر شما والد یک نوجوان باشید یا در اطرافیان خود نوجوانی داشته باشید، شاید این جمله به گوش شما آشنا باشد: درس خواندن و تحصیلات آکادمیک به چه درد من می‌خورد؟

بی‌بهداشتی مروری بر نابه‌سامانی‌ها

در هر فرهنگی، صحبت از برخی مسائل، تابو به شمار می‌رود. برخی دیگر هم در آن حد حساسیت‌برانگیز نیستند، اما چندان مؤدبانه دانسته نمی‌شوند.

مهیار عیار تمام‌عیار!

«پهلوانان نمی‌میرند»، «سربداران»، «عیاران» و امثالهم مجموعه‌های تلویزیونی تاریخی و جذابی بودند که سال‌ها قبل از رسانه ملی پخش شدند. آن سال‌ها مردمان اما بیشتر پای این سریال‌ها می‌نشستند و لذت می‌بردند.

یک مدیرنویسی از «مدیرنویسی»

روزنامه اصفهان زیبا هُلم داد سمت مدیرنویسیِ جدی. از ده‌یازده شهریور که شوخی‌شوخی شنیدم که رو به من گفتند: «مدیر مدرسه محبی می‌شی؟» و با پوزخند جوابشان را دادم که «نه بابا! چه‌خبره… زوده هنوز»، شروع کردم به نوشتن همین حرف‌ها. درواقع روزانه‌نویسی می‌کردم.

آتش توقع

قرآن خدا غلط می‌شد همین یک شب خودش محمدحسین را می‌خواباند؟ خیر سرم استراحت مطلق بودم. فیلم از جدول فرایندی روی تخته خلاص می‌شود. گوشی را می‌گذارم.

جنگ کودکان

آن روزها ما در محله‌ دیگری زندگی می‌کردیم. صدای آژیر قرمز که بلند می‌شد، به زیرزمین خانه پناه می‌بردیم و خود را در آن می‌چپاندیم.

به مناسبت ثبت جشن مهرگان در میراث ناملموس ایران

دادخواهی به روز مهرگان

مونا فاطمی نژاد/ آیین مهرگان در بین مردم ایران به روایتی روز خلقت خورشید بود و کلمه مهر به معنی همین ستاره درخشان است؛ اما در باب ریشه‌های مهرگان، پرقصه‌تر و خواندنی‌تر از همه، روایتی است که مجتبی مینوی، مورخ و ادیب کشورمان، به سال ۱۳۰۶ شمسی در مقاله‌ای با عنوان «جشن‌های ایرانی (مهرگان)» به قلم می‌آورد.

مثل مسخ‌شده‌ها

جنگ تمام شده بود. سربازهای ارتشی به کوچه و خیابان می‌زدند. یک‌یک خانه‌ها را بازرسی می‌کردند و چیزهایی را که به دردشان می‌خورد غارت می‌کردند. فرمانده دستور داد هیچ‌کس را زنده نگذارید.

شهدای محل

هوا را توی شش‌هایم می‌کشم. بوی نم باران حالم را عوض می‌کند. انگار چشم‌هایم هم باز می‌شوند. میدان را دور می‌زنیم.

از آن تاریخ صدایم زدند چادر خاکی!

من بودم؛ همان که دور فاطمه پیچیدم، تـا عطـر تنـش بـه مشـام مـرد نابینا نرسد. من بودم؛ آنکه خودش را میان بازوی فاطمه با دیوار حائل کرد، تا خراش روی جسم مبارکش نیفتد.

دل‌خوشی معلمی

من هم هستم؛ جایی که دانش‌آموز پنجاه سال پیش شهرم، گراش، که حالا خود موسفید شده و پژوهشگر، و منطقه‌ای او را استاد می‌خوانند، به بهانه‌ای معلم‌هایش را دعوت کرده دفترش تا به یاد کلاس‌های درس قدیم بخندند و شاید هم اشک بریزند.

بررسی شیوه تعامل و هم‌نشینی پیامبر (ص) با مردم در مجالس

مجالس نبوی

اصل «محاکات» و همرنگ شدن با دیگران، خصوصا تأثیرپذیری از افراد پرنفوذ، توسعه‌یافته و اهل معنا، یکی از اصول مسلم روانی است.