«سرهنگ ثریا» اولین فیلم بلند سینمایی به نویسندگی و کارگردانی لیلی عاج، تنها بانوی کارگردان در چهلویکمین جشنواره فیلم فجر است.
«آنها مرا دوست داشتند» فیلمی است که ادعای طرح موضوعی انسانی را دارد. ولی خود ضدانسانیترین فیلم جشنواره تا این مقطع بود. فیلمی حقیقتا پوچ با ادعای انساندوستی که فقط نشانگر فلاکت بود و تعفن.
فیلم «عطرآلود» از آن دست فیلمهایی است که آدم با دیدنش احساس میکند یک شکست بزرگ خورده است، حتی اگر نه از عوامل فیلم بوده باشد، نه ربطی به آن داشته باشد! نه اینکه وقتش تلف شده باشد، امیدش تلف شده.
فیلم سینمایی «در آغوش درخت» به کارگردانی بابک خواجهپاشا و تهیهکنندگی محمدرضا مصباح و سجاد نصرالهینسب است. خواجهپاشا یک فیلماولی است که البته با تجربه و از راهی پرکار به سینما آمده است.
سینما سپاهان در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر اصفهان، محلی برای اکران فیلمهای جشنواره مخصوص اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه شد؛ سینمایی که با تمام زوایای وجودیاش یکی از سینماییهای قدیمی اصفهان است.
میتوان گفت اینگونه از روایت که آدمها (و بهخصوص شهدا) را پایین بیاورند و خاکی و زمینی کنند تا قابلدرک و وصول برای مخاطب معمولی باشند، از حاتمیکیا شروع شد و با مهدویان، بهخصوص در فیلم «ایستاده در غبار» اوج گرفت.
فیلم سینمایی «عطرآلود» ساخته هادی مقدمدوست به چهلویکمین جشنواره فیلم فجر آمده است. بسیاری مقدمدوست را با نویسندگی فیلمهای ماندگار «وضعیت سفید» و «شعلهور» به یاد میآورند.
عطر «عطرآلود» گس است؛ فیلمی تلخ و شیرین از یک زندگی حقیقی که در تلاش برای یادآوری مفاهیمی چون: دین، تلاش، امید و ارزش جایگاه زن و مادر یک قصه ساده را روایت میکند.
آرمان خوانساریان، فیلمکوتاهساز 30سالهای است که اولین تجربهاش را در کارگردانی فیلم بلند داستانی با فیلم «جنگل پرتقال» شروع کرده است.
آرمان خوانساریان یکی از فیلماولیهای جشنواره چهلویکم فیلم فجر است که با فیلم «جنگل پرتقال» در این جشنواره حاضر شده است.
فیلم «هفت بهارنارنج» ساخته فرشاد گلسفیدی با بازی علی نصیریان. فرشاد گلسفیدی (زاده ۱ فروردین ۱۳۶۰) تصویربردار و مدیر فیلمبرداری است كه آثار زیادی همچون «من دیوانه نیستم»، «معراجیها،» «به وقت خماری» و… در كارنامه كاری خود دارد.
همین تیتر به نظر شرح کاملی است از این فیلم. جهان فیلم، فیلم کوتاهی است. کاراکترها، چیدمان صحنهها، فیلمبرداری، دیالوگها و هر آنچه از اجزای فیلم بتوان شمرد. بزرگترین مسئله این فیلم، جهان بیمعنا و نامتجانس با زندگی مخاطب است.