نمایشگاه «نامه سفر» تلاشی است برای پیوند زدن تجربه سفر، روایت عاشقانه و مواجهه با میراث فرهنگی جهان. در این چیدمانها، هر زوج، سفری خیالی به موزههای بزرگ دنیا را بازگو میکنند؛ سفری که در قالب نامهای عاشقانه روایت میشود.
میدانیم که ساختن یک فیلم مستند از فیلم داستانی، چندین برابر کمهزینهتر است و از آنجا که در پروژههای سفارشی، ارزشهنری در اولویتدوم قرار میگیرد خیلی هم عجیب نیست شاهد مستندهایی باشیم که ارزشی برای وقت و شعورمان قائل نیستند. ولی خب در این بین، ماجرای «آیتالله» کمی فرق میکند.
سریال «عملیات مهندسی» به کارگردانی سروش محمدزاده، نمایشی تاریخی و امنیتی است که یکی از حساسترین و پرتنشترین دوران دهه ۶۰ در ایران را به تصویر میکشد.
نمایش «کاتاتونیا» به کارگردانی خسرو صفوی، اقتباسی خلاقانه و جسورانه از تراژدی «مکبث» شکسپیر است که با تمرکز بر تجربه روانی و حسی مخاطب، جهانی کلاسیک را به زبان نو و فرمیک بازآفرینی میکند.
سینمای کمدی ایران از محبوبترین و پرفروشترین ژانرها در میان مخاطبان است که موفق شده با خلق لحظات شاد و مفرح، نقش مهمی در سرگرمی مردم ایفا کند.
فیلم «پلی بر رودخانه خشک» که این روزها در سینماهای «هنر و تجربه» کشور ازجمله شهر اصفهان به نمایش درمیآید، با پلزدن بین دو خانواده رنجور به جهان چندلایه زخمهای آدمی و جراحتهای آشکار و نهان شهری قدم میگذارد که حالا دیگر پلهایش برای رودخانهای خشک است.
روحالله توکلی، مستندساز جوان اصفهانی، به واسطه اینکه پدرش عکاس بود با ترکیببندی، قاببندی، نور و تصویر آشنا شد و همین مقدمهای شد برای او که در رشته گرافیک تحصیل کند و سپس در دانشگاه عکاسی خبری بخواند و مسیر خود را تا مستندسازی ادامه دهد.
بیاغراق میتوان گفت کمتر کسی است که آثار استاد فرشچیان را دیده باشد و با محو شدن در رنگ و طرح و نقوش آن، پا به دنیای خیال او نگذاشته باشد؛ هنرمندی که با شاهکارهایش در قلب مردم جا باز کرد.
یکی از بزرگترین مشکلات ما این است که هنوز تعریف روشنی از هنر بهعنوان کالا یا فعالیت اقتصادی نداریم. همچنان مشخص نیست فعالیت هنری دقیقاً چه نوع فعالیتی محسوب میشود، محصول هنری چه جایگاهی دارد و شغل هنرمند چگونه باید تعریف شود.
سینمای مستند در اصفهان، دیاری که از دیرباز مهد فرهنگ و هنر بوده است، نهتنها بازتابی از چشماندازها و واقعیتهای این منطقه است؛ بلکه در بطن خود یک گفتمان هنری منحصربهفرد را نیز شکل داده است.
نمایش «آخرین صحنه از یاور» به کارگردانی امیرحسین بکرانی، یکی از اجراهای شاخص تماشاخانه ماه حوزه هنری اصفهان است که نهتنها بهخاطر مضمون فلسفی و روانشناسانه خود اهمیت دارد، بلکه از نظر فرم و اجرا نیز جلبتوجه میکند.
احسان محمدپور، کارگردان مستند «حیات وحش کوه صفه»، یکی از معدود افرادی است که در اصفهان سراغ ساخت مستندهای حیات وحش رفته است. او که راهنمای رسمی ژئوتوریسم و دانشآموخته زبان انگلیسی است، مسیر پرچالشی را برای ثبت تصاویر حیات وحش اصفهان پیموده است.