از میان درسها ریاضی را میپسندم؛ چون با منطق مسائل را حل میکند و با یاد گرفتن یک فرمول بدون نیاز به حفظ کردنش میتوانیم مسائل مختلف را حل کنیم.
در پایههای دهم و یازدهم دروس منطق، جامعهشناسی، فلسفه و روانشناسی برایم جذابترند؛ زیرا علاوهبر محتوا، نوشتارشان براساس نظم و قاعده است.
دروس مطالعات اجتماعی و علوم برایم جذاباند؛ اما اگر وجه تاریخی مطالعات اجتماعی کمتر شود بهتر است و باعث جذابیت بیشتر و آموزش راحتتر میشود.
کتاب تاریخ همیشه برایم جذاب است و خارج از مدرسه هم به مطالعه و فهمیدن تاریخ ایران و جهان راغبم. چون ریشه وجودی ما وابسته به تاریخ است و اگر تاریخ ندانیم، بعدها به مشکل برمیخوریم.
بخشهای آخر کتاب جغرافیا که به توسعه و اقتصاد مربوط میشود برایم جذاب است؛ چون درباره راهکارهای پیشرفت اقتصاد کشور بحث کرده است. مباحث کتاب تاریخ، مخصوصاً تاریخ ایران، چون با بیطرفی تمام نوشته شده و منصفانه قضاوت کرده، جذاب است.
در سال 1381، شورایعالی انقلاب فرهنگی 27 شهریور، سالروز وفات محمدحسین بهجت تبریزی معروف به شهریار را «روز شعر و ادب فارسی» نامگذاری کرده است. بر همین اساس فرصت مغتنمی است تا به گوشهای از دریای بیکران شعر و ادب فارسی نگاهی بیندازیم.
سیما طاهرکرد، متولد ۱۳۳۹ در سنگسر سمنان، سالهاست در اصفهان ساکن است و حضور در این شهر تاریخی و فرهنگی، نقش مهمی در شکلگیری نگاه ادبی او داشته است. از نگارش برنامههای رادیویی تا آثار کودک و مجموعههای مشترک روانشناسی، تجربههای مختلف او، دنیای داستانیاش را غنی کرده است.
رمان «آواز پر طرقه» اثر نازنین جاویدسخن، داستانی پرفرازونشیب و پرکشش از دل تاریخ ایرانِ پیش از مشروطه است؛ دورهای پرتنش و حساس که در آن وطن زیر فشار تهدیدهای داخلی و خارجی در تلاطم بود.
در اینکه اصفهان جزو پیشگامان صنعت نشر در کشور قرار دارد، شکی نیست. استانمان از لحاظ تعداد ناشران و ناشران ممتاز در سطح کشور، نویسندگان برتر و تأثیرگذار، تجهیزات چاپ و نیز برتری دیگر دستاندرکاران انتشار کتاب همچون تصویرگران و صفحهآرا و طراحان جلد پس از دو استان تهران و قم میتواند در جایگاه سوم قرار گیرد.
به دوران دانشآموزیمان که نگاهی بیندازیم، برای بیشترمان زنگهای تاریخ طاقتفرسا و خستهکننده بود. برخیمان تاریخ ایران باستان را دوست داشتیم و وقتی کتاب به تاریخ معاصر میرسید، حوصلهمان سر میرفت؛ با برعکس، بعضیها تاریخ ایران باستان برایشان رخوتبرانگیز بود و تاریخ معاصر را لذتبخش میدیدند.
در دنیایی که داستانهای نوجوانانه بیش از هر زمان دیگر تحتتأثیر رنگولعاب تولیدات ترجمهای قرار گرفتهاند، رمان «همان جا بالای کوه» با نگاهی ایرانی و اسطورهای و انسانی کوشیده قهرمانی را خلق کند که نهتنها با مخاطب نوجوان، بلکه با وجدان جمعی جامعه امروز ما نیز سخن بگوید.
سعید محسنی، نویسنده، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر، متولد ۱۳۵۵ در اصفهان، از چهرههای فرهنگی است که در کنار فعالیتهای هنری، سالهاست به تدریس نیز مشغول است.