فرش برای مردم ایران همیشه یکی از عناصر اصلی خانه و زندگی بهحساب میآید.
از روزی که اسباببازیها در جعبه سیاه جان گرفتند، به حرف افتادند و یک زندگی واقعی در دنیای بچهها آغاز کردند، باید میفهمیدیم اسباببازیها تنها برای بازی و سرگرمی نیستند.
«رفیق بازی» کار نویی بود در اصفهان. شیوه جدیدی برای معرفی قهرمانانی از جنس شهدا. «رفیق بازی» توانست از همه کارهای تکراری و کلیشههای خستهکننده و دههشصتی در معرفی شهدا فاصله بگیرد …
« [حاج احمد کاظمی میگفت: اول خودتان را آماده کنید. خودتان را آماده بکنید یعنی چی؟ یعنی یک شهید خرازی باشید، یعنی یک شهید باکری باشید. دلتان را گرفتار این پیچ و خم دنیا نکنید. این پیچ و خم دنیا انسان را به باتلاق میبرد و گرفتار میکند. از آن هم نمیشود نجات پیدا کرد.]»
« شهر علاوه بر رویدادهای محلی، نیاز به اتفاقات شهری دارد.» شاید همین جمله ساده، برطرفکننده بسیاری از حرف و حدیثها در خصوص اجرای کنسرتنمایش شهری «رفیقبازی» باشد.
واژه «رفیق» از آن دسته کلماتی است که همیشه برای ما دوستداشتنی و خاص است؛ انگار تکتک حروف این واژه حرارت دارند!
گاهی اوقات یکی از بزرگترین حسرتهای زندگی افراد، رسیدن به شهرت و دیده شدن توسط دیگران است.
برگزاری رویدادهای فرهنگی و جشنوارهها در شهرهای امروز دنیا علاوهبر کارکردهای مثبت در توسعه مؤلفههای مهم فرهنگی و هنری، نقش بسزایی در زیست شهروندان دارد؛ بهگونهای که امروز یکی از سیاستگذاریهای مهم شهری و شهروندی برگزاری رویدادهای فرهنگی و هنری است.
نمایش «سکوت وقت تماشای فلامینگوهای بهاری» با نگاهی شاعرانه و اجتماعی، بحران آب و تأثیر آن بر زندگی مردم اصفهان را به تصویر میکشد و مخاطبان را به تجربهای تعاملی برای احیای زایندهرود دعوت میکند.
هنر خوشنویسی بهعنوان یکی از اصیلترین جلوههای فرهنگی و هنری ایران، همواره جایگاه ویژهای در ترویج مفاهیم دینی و فرهنگی داشته است.
نمایش «ترانه آب» به نویسندگی احسان جانمی یک نمایش مذهبی و سنتی است که در سالن سعدی حوزه هنری اصفهان در حال اجراست.
هنر کاریکاتور با ترکیبی از طنز و نقد اجتماعی، به یکی از تأثیرگذارترین شیوههای بیان هنری در دنیای معاصر تبدیل شده است.