جان مسجد کازرونی عباسآباد اصفهان بهشدت در خطر است و همین باعث شده دغدغهمندان میراث اصفهان تمام تلاششان را برای نجات این بنا صرف کنند. بخشی از این تلاشها ریشه در افزایش آگاهی عمومی در خصوص ارزشها و جایگاه این میراث گرانقدر شهر اصفهان دارد.
شناخت کامل کالبد، تشخیص بهترین نسخه درمان ناخوشیها و بهکاربستن بهترین روش احیا و درمان، روندی است که باید به ابتکار مدیران و تصمیمگیران شهر طی شود تا حال مساعدی برای اصفهان رقم بخورد.
با توجه به گسترش فضای شهری و لزوم توجه به معضل ترافیک نهادهای متولی باید بادرنظرگرفتن پیامدهای طرح در بافت تاریخی، بار دیگر با بررسی نظرهای کارشناسان در خصوص اجرا یا عدم اجرای طرح امتداد خیابان زاهد تصمیمگیری کنند.
میان حفاظت و توسعه شهری، نوعی ناسازگاری وجود دارد. درد امروز حاکمیت نگاه مصرفی و سرمایهمحور است که سریع میخواهد به سرمایه بیشتر برسد. بافت تاریخی الزاما یک مکان نیست، بلکه مکانی است توأم با روح و معنا.
نگرانیها در خصوص وضعیت گذر آقانجفی همچنان ادامه دارد. باید توجه داشت که تصمیمها و اقدامات نهادهای متولی همچون شهرداری در رابطه با این گذر در حافظه شهر اصفهان ثبت شده و در آینده از آن به نیکی یا بدی یاد خواهد شد.
نمایشگاه اشیا و اسناد تاریخی همزمان با هفته پژوهش و فناوری با همکاری اداره موزههای اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان در محل کتابخانه مرکزی دانشگاه اصفهان برپا شد.
آنچه امروزه پاساژ یا مرکز خرید نامیده میشود، در حقیقت شکل تغییریافته و در حال گذار بازار سنتی به مدرن است. خود بازار سابقه چند هزار ساله در تمدن ایران و جهان دارد. ازهمان هنگام که انسان موفق به تولید محصول بیشتر از نیاز خود شد و به فکر مبادله آن با دیگر محصولات و تولیدات مورد نیاز افتاد، مراحل شکلگیری بازار (هرچند به صورت ابتدایی) آغاز شد. برای این منظور ابتدا فضاهای بازی در مجاورت روستاهای بزرگ به این کار اختصاص داده شد که در فصولی از سال به تدریج در روزهایی از هفته، محل اجتماع، داد و ستد و مبادله منطقه میشد. سپس با گسترش جوامع و مبادلات، زمان، مکان، شکل و ساختار آن نیز دچار تغییرات و تحولات تکاملی شد و بهتدریج از حالت موقتی (و نه دائمی) و از وضعیت فاقد سرپناه و معماری به ساختارهای معماری متشکل و دائمی تبدیل شد.
رقابت و دلخوری جای رفاقت و همدلی را گرفته و کشورهای منطقه که قاعدتا میراث مشترکی دارند به جای همکاری در معرفی و رونق میراث ناملموس جهانیشان، به چشم و همچشمی و دلخوری مشغولاند! مثلا جالب است که «نوروز» بهعنوان میراث مشترک 11 کشور منطقه ثبت جهانی شده است؛ اما در جدیدترین رویدادی که همه این کشورها هم در آن حضور داشتند و درست مصادف با نوروز بود، هیچ همکاری برای معرفی این میراث مهم جهانی بین این کشورها وجود نداشت.