«ژان باپتیست تاورنیه» از جهانگردانی است که در ابتدای پادشاهی شاه سلیمانصفوی در اصفهان بودهاست.
میدان نقشجهان با ابعاد وسیعش، بهترین مکان برای بازی چوگان بوده است. در این بازی، دو تیم ششنفره سوار بر اسب، با چوبهای بلند و سرکجی که در اختیار داشتند، میبایست گوی مسابقه را از چنگ یکدیگر ربوده و وارد دروازه حریف کنند.
خبر آمدن سیل به گوش مردم رسیده بود. همه برای تماشا و سیر و سیاحت بهسوی زایندهرود هجوم آورده بودند. ازدحام عجیبی در سرتاسر مسیر زایندهرود دیده میشد.
حاج محمدحسین کازرونی، از تجار اواخر عصر قاجاریه و اوایل عصر رضاشاه است. او را دومین مرد ثروتمند اصفهان بعد از حاج محمدابراهیم ملکالتجار میدانستند با تاسیس دو شرکت«اسلامیه» و «مسعودیه»، با هدف ترویج کالاهای وطنی، به عرصه فعالیت اقتصادی وارد شد.
کلیدواژهای که این روزها نام هند را به صدر اخبار آورده، برگزاری یک مراسم مذهبی در کنار رودخانههای مقدس است. میگویند جمعیت هند حدود یکونیم میلیارد است و حدود 400 میلیون نفر در این مراسم شرکت میکنند!
هند در ایران (India in Iran) نام صفحه رسمی اینستاگرامی سفارت هند در ایران است. یکی از پستهای این صفحه، گزارشی است که در صداوسیمای ایران پخششده و درباره مراسم رونمایی از اهدای بیش از چهارهزار و 500 جلد کتاب سفارت هند به دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران است.
«گردشگری هند» در میان اخبار این روزها چه جایگاهی دارد و تازهترین خبرها در این زمینه چیست؟ برای پاسخ به این پرسش، جستوجویی انجام دادم و به یک تیتر خیلی جذاب رسیدم …
حسن ختام سفر سفیر هند به اصفهان، دیدار صمیمانه با خبرنگاران در هتل عباسی بود؛ جایی که دو ساعت تمام به فارسی و انگلیسی درباره اصفهان، هند، تاریخ، ایرانشناسی، خورشت ماست، تختجمشید، زبان فارسی، نسخ خطی، میرفندرسکی و هزارویک موضوع دیگر گفتیم و شنیدیم.
تکیه بابارکن الدین قدیمی ترین بنای تاریخ دار تخت فولاد است که به واسطه ارادت شیخ بهایی به بابارکن الدین بیضاوی، بیش از پیش در اصفهان قرب و منزلت یافته است تا آنجا که اصفهانی ها پل خواجو را به خاطر نزدیکی اش به مزار او، پل بابارکن الدین می نامیدند.
بازارهای بزرگ شهرهای ایران، دارای ورودی هایی هستند که بزرگترین سرای این بازارها را قیصریه مینامیدهاند.
حالا بیش از چند صد سال از زمانی که مالکیت برجهای کبوتر را به عنوان یک پشتوانه مالی محکم پشت قباله نوعروسان مینوشتند، گذشته است.
تا حالا شده که فقط برای صرف یک ناهار خاص، سفر کنید؟! اجازه بدهید از طعم خوش قیمه نثار اصیل قزوینی در یک گرمابه تاریخی مهیا شده برای زیست امروز، به شما بگویم و البته اعتراف کنم که برای من «فضا» بود که بهانه تجربه «غذا» و گردشگری نیمروزه در شهر قزوین شد.