در گوشــهای از خــیابــان امــام خمینـــی(ه)، کوچهپسکوچههای محله لیمجیر، صدای خنده کودکانی که با سفال بازی میکنند، با نفسهای عمیق بانوانی که در کلاس یوگا تمرین میکنند، در هم میآمیزد.
گاهی عمر یک زندگی مشترک، به اندازه فاصله میان شکوفههای بهار تا سرمای زمستان است؛ کوتاه، اما آنقدر عمیق که تا پایان عمر در حافظه انسان باقی میماند.
در محلههای محروم، قهرمانها از دل سالنهای مجهز و امکانات فراوان بیرون نمیآیند؛ از کوچههای باریک و خانههای ساده قد میکشند.
گاهی بزرگترین میراث یک انسان، خاطرهای نیست که خودت دیده باشی؛ روایتهایی است که دیگران از او برایت ساختهاند.
در غرب اصفهان، در منطقه ۱۱ شهرداری، محلهای هست به نام لیمجیر؛ محلهای که اگر از کوچههایش بگذری، انگار در حال تماشای فیلمی هستی که همزمان دو روایت را پیش میبرد؛ روایت کهنهای که هنوز نفس میکشد و روایت تازهای که بهزور خود را لابهلای کالبدی قدیمی جا میکند.
از میان شش برادر قلمزن، تنها او ماند؛ مردی که هنرش را به هیچ قیمتی از ایران نبرد. گاهی سرنوشت یک هنرمند از صدای چکشهایی آغاز میشود که هنوز دستهای کودکانه توان نگهداشتنشان را ندارد.
پایگاه بسیج برادران محله لیمجیر با نام «خیبر» به فرماندهی مهدی عزیزیان، نزدیک به یک دهه است که کانون فعالیتهای جهادی، فرهنگی و امنیتی در این منطقه به شمار میرود.
محله لیمجیر در شمال غرب شهر اصفهان، در منطقه پایین خانهاصفهان واقع شده و در حوزه شهرداری منطقه 11 است.
به دنبال پیگیری «هممحله» از روابط عمومی بیمارستان عسکریه بابت مشکلاتی مثل ترافیک و امحای پسماند بیمارستانی در نزدیک مناطق مسکونی، این روابط عمومی پاسخی را از زبان دکتر محمدرضا شاهناصر، رئیس بیمارستان تخصصی عسکریه اصفهان، به «هممحله» ارائه کرد.
ورزش برای برخی تنها رقابت و کسب مدال نیست؛ مسیری است برای ساختن شخصیت، مسئولیتپذیری و خدمت به جامعه. محمدمهدی صالحیون، ورزشکار محله عسکریه، ازجمله افرادی است که مسیر زندگیاش از زمینهای فوتبال و فوتسال آغاز شد و به فعالیتهای فرهنگی و تربیتی در مسجد رسید.
محله عسکریه در استان اصفهان و در محدوده مرکزی شهر اصفهان واقع شده است. این محله از شمال با خیابان فرسان، خیابان مصلی، خیابان اوحدی و خیابان عطار نیشابوری، از شرق با خیابان آل خجند، خیابان پروین اعتصامی و خیابان حکیم شفایی دوم و از غرب با خیابان سروش و خیابان صغیر اصفهانی محدود شده است.