در سالهای اخیر تأمین مسکن مناسب به یکی از دشوارترین و اضطراریترین چالشهای پیش روی جوانان و زوجهای ایرانی تبدیل شده است.
دوران کودکی، به عنوان حساسترین مرحله شکلگیری شخصیت و هویت فرد، نقشی بیبدیل در یادگیری مسائل اخلاقی و ارزشهای بنیادین ایفا میکند؛ جایی که مغز کودک مانند اسفنجی بکر، آماده جذب تجربهها، الگوها و مفاهیم است و آنچه در این ایام کاشته شود، ریشههای عمیقی در طول زندگی میدواند و رفتارهای آینده را رقم میزند.
طرح توزیع شیر رایگان در مدارس استان اصفهان که قرار بود از آذرماه آغاز شود، به دلیل تأمین نشدن به موقع اعتبار، با اندکی تأخیر از ابتدای دی امسال مجددا عملیاتی شده است.
قرارگیری ایران در جمع 10کشور برتر دنیا در حوزه درمان ناباروری، آماری خیرهکننده و غرورآفرین است. این جایگاه حاصل سالها تلاش متخصصان و پژوهشگرانی است که با تکیهبر دانش بومی و انطباق خلاقانه روشهای پیشرفته کارنامهای درخشان ایجاد کردهاند.
نقطه شروع استفاده از تکنولوژی پمپ در بهرهبرداری از منابع آب زیرزمینی مربوط به دهه 40 شمسی است. این روند متأسفانه در دهه 60 و 70 شمسی به اوج خود رسید.
استفاده از پنلهای خورشیدی علاوه بر پیامدهای مثبتی که دارد، میتواند مشکلاتی را نیز به وجود آورد؛ برای مثال، استفاده بی رویه و شخصی این پنل ها توسط کشاورزان، می تواند منجر به عدم نظارت بر برداشت منابع آبی و افزایش پمپاژهای غیرقانونی شود.
بررسیهای اصفهانزیبا نشان میدهد توسعه بدون ضابطه پنلهای خورشیدی میتواند تیر خلاصی بر آخرین امیدها برای قطع برداشتهای غیرمجاز از حوضه زایندهرود باشد. به نظر میرسد مسئولان استان باید سازوکارهای جدی برای جبران عدم شفافیت مصرف برق داشته باشند.
ایران به سان فرش دستباف هزارنقشی است که با خون شهیدان بافته شده است. این فرش ممکن است در بخشهایی نخنما شده و رنگهایش در جاهایی پریده و طرحش نیازمند بازنگری باشد؛ اما هیچ عقل سلیمی برای ترمیم یک فرش، آن را به آتش نمیکشد.
آسمان ابری و دلگیر شده؛ مثل کوچه و خیابانهای شهر که این روزها انگار غبار غم بر دلشان نشسته و اهالیاش دل و دماغ قبل را ندارند. هالههای دود، تکهتکه شدهاند و چسبیدهاند به ابرها تا هوای آلوده، نفس کشیدن را بیش از پیش سخت کند!
کودکان و نوجوانان از جمله اقشاری هستند که در شرایط بحرانی بیشترین آسیب متوجه آنها میشود؛ شرایط بحرانی که این شب ها با آن مواجه هستیم، مسلما این افراد را تحت تأثیر خود قرار میدهد و ممکن است آنها را دچار یاس و نامیدی و نگرانی کند.
چهارراه رزمندگان شلوغ است و خودروها در حال تردد هستند؛ چهارراهی که حالا دیگر با روزهای گذشته خود متفاوت است و بهجای ساختمانهای بلند و قد کشیده، اسکلتهای سیاه و بیجان به چشم میخورند.
بیستم دیماه، تنها یادآور گذر یک سال دیگر در تقویم پرافتخار روزنامه اصفهان زیبا نیست. این تاریخ، فرصتی است برای درنگی بر صفحاتی که نهفقط رویدادها را گزارش، که آینده را مفهومپردازی و جامعه را جهتدهی میکنند.