1) پای جنگ که به میان آید، حرف از خشونت سیاسی میشود. دعوایی که بیش از سه سال طول بکشد، بیرحمی تعمدانه، عملی مبتنی بر زور و واژههایی که جریحهدار میکند روح آدم را. دفاع، تنها راه مقابله با جنگ است. دفع شر، حفظ کردن، بازداشتن و بنویسیم ایستادن تا نفس آخر، بگوییم خلق حماسه و جان دهیم وقتی درگیر اعداد میشویم اما کمتر از وجبی خاک ندهیم به اجنبی.
آدرس ابتدای خیابان ابنسیناست، پلههای ساختمان را که بالا میرویم، تابلوی دکتر علیاصغر زرین، دندانپزشک، راهنمای مسیرمان میشود، آن روز هیچ نوبتی برای بیماران در نظر نگرفته، وقتش را خالی کرده تا از پدر بگوید؛ از شهید عبدالرسول زرین، صیاد خمینی، گردان تکنفره؛ تکتیرانداز برجستهای که نامش در رویترز بهعنوان برترین تکتیرانداز جهان آورده شده است. دکتر علیاصغر زرین، پنجمین فرزند شهید، در زمان شهادت پدر هشت سال بیشتر نداشته، اما خاطرات او در ذهنش چنان زیبا نقش بسته که میتواند ساعتها از او بگوید؛ از عطر گل یخ پدر، که همیشه موقع بیرون رفتن پشت گوشهای علیاصغر میزده، از موتورسواری با او برای رفتن به مسجد و بازار و محلهها، از حساسیت پدر به اسراف و دروغ، از لحظه برگشت او از کردستان و قمقمه آبی که همراهش بود، مزه آن آب هنوز زیر زبانش مانده است، از انتظار کشیدن و سر از پا نشناختن برای یکلحظه دیدن او، از خداحافظی که روبهروی قامت بلند پدر ایستاد و از او خواهش کرد نرود، اما در جواب شنید: اگر نروم بچهها قتلعام میشوند و در تمامی لحظات گفتن خاطرات، کلامش با بغض گره خورده بود؛ اما زمانی که خاطره انتظار کشیدن پدر را تعریف کرد، بغضش به اوج رسید.
در روزهای اخیر و با بسته شدن دوباره آب رودخانه زایندهرود که در نیمه تیرماه بهمنظور کشت تابستانه رهاسازی شده بود، تصاویر متعددی از جاندادن آبزیان و انبوهی از انواع و اقسام ماهیان مرده در بستر خشک رودخانه در فضای مجازی دستبهدست شد؛ تصاویری که شاید به دلیل حجم زیاد اخبار مربوط به ویروس کرونا چندان به چشم نیامد و لابهلای انبوه خبرها گم شد. این تصاویر و همچنین باز و بسته کردن آب در بازههای زمانی مختلف با انتقاد بسیاری از دوستداران و فعالان زیستمحیطی روبهرو شد؛ چراکه بهزعم آنها قطع و وصل کردن جریان آب در بستر رودخانه نهتنها موجب حفاظت از محیطزیست و اکوسیستم موجود نمیشود که اتفاقا پیامدهای زیادی را به همراه دارد. از همین رو آنها اعتقاددارند که جریان آب رودخانه زایندهرود باید بهصورت پایدار و پیوسته هرچند اندک، اما برای همیشه جاری باشد.
اصفهان از شهرهای مهاجرپذیر است که با گذشت زمان مهاجران زیادی به آن وارد شدند. مهاجران بیبضاعت، آغاز به ساخت سکونت های غیر رسمی درزمین های اطراف شهر به خصوص در حصه کردند. در این منطقه گور دخمههایی زیر زمین درست شده است که محل زندگی برخی از اهالی حصه شده است.
این روزهای کرونایی تحریریهها خالیتر و خلوتتر از هر زمان دیگری هستند و در آنها ردپایی از جنب و جوش و تلاش برای ربودن سوژههای روز و بکر و پرداختن به آنها قبل از اینکه رقبا به آن دست یابند و سوژه را از آن خود کنند، نیست. هرچند مطبوعات و خبرگزاریهای اصفهان، حالا چندین و چند سال است که به چنین تحریریههایی تقریبا عادت کردهاند و مدیران مسئول و سردبیران برخی از این روزنامهها و نشریهها برای گریز از پرداخت حقوق و حقالتحریر به خبرنگاران و روزنامهنگاران عطای حضور آنها را به لقایشان بخشیدهاند و ترجیح میدهند که صفحات خود را با عکسها و محتواهای اینترنتی پُر کنند و به قول یکی از همین سردبیران، روزنامهداری این روزها جای روزنامهنگاری را گرفته است، اما وضعیت کرونایی و جولان این ویروس مهارناشدنی معادلات جدیدی را برای مطبوعات و خبرگزاریها به ویژه همان تعداد محدودی که در حوزه تولید محتوا فعال بودند و به عکس و خبرهای دریافتی بسنده نمیکردند، رقم زد و باعث شد تا بنا به مصلحت و رعایت پروتکلهای بهداشتی برخی از آنها از تحریریهها دور شوند و در خانه دورکاری کنند.
کرونا معادله زندگی آدمها را بر هم زد و باعث شد آنها سبک و سیاق جدیدی برای ادامه زندگی خود انتخاب کنند؛ زندگی با کرونا و همراهیکردن این ویروس مهلک و افسارگریخته که اکنون حدود 9 ماه از شیوع آن در ایران میگذرد. از همان ابتدایی که سروکله این ویروس چینی پیدا شد، بسیاری از مشاغل و کسبوکارها رکود و ضرر و زیان بسیاری را متحمل شدند و برخی نیز ترجیح دادند برای مدتی آن کسبوکار خود را تعطیل کنند. در این میان، اما خبرنگارها و روزنامهنگارها و سایر اهالی رسانه از جمله کسانی بودند که از همان ابتدای شیوع بیماری کووید 19 بیکار ننشستند و به تولید محتواهای مختلف در این باره پرداختند؛ برخی پا به میدان گذاشتند و با مراجعه به مراکز و بیمارستانهایی که منبع اصلی آلودگی به شمار میآمد به تهیه گزارش میدانی پرداختند. کرونا، اما برخی از روزنامهنگارها را خانهنشین کرد و سبب شد تا آنها به جای حضور در تحریریهها به صورت دورکاری کارشان را ادامه دهند و تجربه جدیدی از روزنامهنگاری را تجربه کنند؛ تجربهای که مهری مصور، سمیه مسرور و مینا عباسیان که هر سه از اهالی رسانه هستند، در گفتوگو با «اصفهان زیبا» از آن میگویند.
با سردشدن هوا سروکله بیماریهای پاییزه پدیدار میشود. یکی از این بیماریها که نیاز به توجه خاص دارد، آنفولانزاست. در این زمینه دکتر زویا خواجهدهی، کارشناسمسئول واحد آموزش سلامت از مرکز بهداشت شماره دو اصفهان، توضیحات لازم را ارائه میدهد. آنفولانزا یک بیماری ویروسی حاد دستگاه تنفسی است که توسط ویروسهای آنفولانزا (که در گروه ویروسهای سرمادوست قرار دارند یا به عبارتی در ماهها و فصول سرد شایعتر هستند) ایجاد و سبب آلودگی بینی، گلو و ریهها میشود.
شهر اصفهان هنوز آلودگی هوای تابستانه را پشت سر نگذاشته، باید به پیشواز زودهنگام غول آلوده در آسمان خاکستری شهر فیروزهای در فصل پاییز برود. گویا این آلودگی دیگر فصلی نیست، سالیانه شده و حتی شیوع کرونا نیز نتوانسته اندکی از حجم آن بکاهد. به نظر میرسد با وجود موقعیت خاص جغرافیای اصفهان که نیمهبیابانی است و آن را در همسایگی کویر و شانزده کانون فرسایش بادی تاکنون زنده بداشته، دست عواملی مانند آلایندههای انسانساز در کار است. آلایندههایی که به گفته مدیر کل مدیریتبحران استانداری اصفهان «بیش از 90درصد آلودگی هوای استان را تشکیل میدهند.» اما با وجود تدوین برنامههای جامع برای مبارزه با این معضل، هوا بس ناجوانمردانه آلوده است؛ تا آنجا که مدیر کل هواشناسی استان به تازگی اعلام کرده: «با توجه به ضعیفبودن فعالیت سامانههای بارشی و كاهش فراوانی گذر سامانهها از روی استان، بارش كمتر از نرمال، پایداری نسبی جو در تراز میانی و نفوذ تودههای هوای بهنسبت سرد در سطح زمین ازسمت شمالشرق، شرایط برای افزایش پتانسیل آلودگی هوا در كلانشهر اصفهان و مناطق صنعتی در پاییز1399 مهیا شده است.»
برخی از افزودنیهای مواد غذایی مفید است، اما بعضی دیگر از مواد افزودنی دارای ترکیباتی است که مضر است و میتواند خط قرمزی برای مصرفکنندگان آن باشد. به همین منظور شایسته دیدیم در این باره توضیحات لازم را از زبان پروفسور محمد شاهدی، مهندس صنایع غذایی و مشاور فرهنگستان علوم، جویا شویم تا بیشتر با این ترکیبات آشنا شده و سلامت خود را حفظ کنیم.
اصفهان پس از هفت ماه درگیری و تنشِ سخت با بیماری کرونا، دوباره در وضعیت فوق حاد کرونایی قرار گرفته است. این وضعیت تا آنجا بهسوی وضعیت فراقرمز پیش رفته که استاندار اصفهان در نامهای خطاب به وزیر کشور، در اجرای مفاد بندهای 1 و 2 مصوبات بیستوششمین جلسه ستاد ملی کرونا «خواستار تفویض اختیار به استان برای تعطیلی حداقل دوهفتهای مشاغل غیرضروری و دورکاری پرسنل اداری» شده است. در قسمتی از این نامه آمده است: «برابر گزارش دانشگاه علومپزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی اصفهان، اپیدمی کرونا هماکنون در خطرناکترین وضعیت از ابتدای شیوع تاکنون در استان اصفهان رسیده، بهطوریکه آمار روزانه به بیش از 1000 مورد شناسایی افراد مبتلا رسیده است.»