روایت علیاصغر ملکی بازمانده موشکباران محله هفتون اصفهان در جنگ رمضان؛ جوانی که در چند روز پدر، عمو، دو پسرعمو، زنعمو و خانهشان را از دست داد
آوار تمام شد؛ آوارگی نه!
آن شب قرار نبود اتفاق خاصی بیفتد. «علیاصغر ملکی» تازه از سربازی برگشته بود، در آزمون وکالت قبول شده بود، حتی کت و شلوار خرید بود و برای روزهای آینده و شروع کارآموزی وکالتش نقشهها داشت.
روایت همسر شهید «محمد همتی» از مردی که دخترش را ندید؛ اما برای آمدنش رویا ساخته بود
دختری که «بابا» را ندید!
ساعت نزدیک پنج صبح نوزدهم دیماه بود که به دنیا آمد؛ دختری که ماهها پیش از آمدنش، جای خودش را در دل پدر باز کرده بود. دختری که «محمد همتی» برای روزهای بزرگ شدنش نقشه کشیده بود، برایش از آینده گفته بود، برایش آرزو ساخته بود و حتی میدانست اولین کلمهای که دوست دارد از زبانش بشنود چیست؛ «بابا…»!
روایت ما از سالهایی که پای قصه آدمهایی نشستیم که پیش از رفتن نشانههای ماندگار از خود بهجا گذاشتند
خبرنگاری میان قاب عکسها و زندگیها…!
سالهاست وارد خانههایی میشوم که یک اتفاق بزرگ، مسیر زندگیشان را برای همیشه تغییر داده است. خانههایی که شاید از بیرون، شبیه هزاران خانه دیگر باشند؛ همان دیوارها، همان پنجرهها، همان رفتوآمدهای معمولی. اما کافی است پا به داخلشان بگذاری تا بفهمی اینجا یک نفر کم است.
پایداری
دفاع مقدس هنوز هم ادامه دارد
«من مرتضی قربانی نیستم»!
حبیب زنده است و برمیگردد!
«گل سرخ و سپیدم کی میایی؛ کی میایی!» این را از زبان مادری میشنوم که یک ماه پیش بعد از سی و پنج سال چشم انتظاری، تابوت فرزندش را با چند تکه استخوان به جامانده از پیکرش در خاک عراق برایش آوردند، اما او هنوز با صلابت میگوید؛ «حبیبِ من، زنده است و انشالله با زن و بچههایش برمیگردد!»
حبیب یک هنرمند و مبتکر بود
«شهید حبیب الله اعرابی»؛ بعد از عملیات طلاییه، به عنوان امدادگر وارد بهداری لشکر امام حسین (ع) شد.
حبیـب زنده است و برمیگردد!
«گل سرخ و سپیدم کی میایی؛ کی میایی!» این را از زبان مادری میشنوم که یک ماه پیش بعد از سیوچهار سال چشمانتظاری، تابوت فرزندش را با چندتکه استخوان بهجامانده از پیکرش در خاک عراق برایش آوردند، اما او هنوز باصلابت میگوید؛ «حبیب من، زنده است و انشاءالله با زن و بچههایش برمیگردد!» چشمانتظاری نهفقط در تمام این سیوچهار سال بلکه حالا و با برگشت پیکر فرزندش، هنوز برای مادر حبیب تمام نشده و او تمام دقایق و ثانیهها را میشمرد تا پسرش را زنده در آغوش بگیرد.
شناسایی از پشتبام منازل تا دکلهای دیدبانی
جبهه دارخوین با وضعیت راهبردی خود، نقش حساس و تعیینکنندهای را از مهر 1359 تا مرداد 1367 در عملیاتهای گوناگون پدافندی، آفندی، شناساییرزمی و جنگ آب به عهده داشته است.
«فانوس» در ایستگاه آخر!
«جشنواره ملی فانوس» به روزهای پایانی خود نزدیک میشود؛ جشنوارهای که قرار است آبانماه به اصفهان بیاید و برگزیدگان آن در بخشهای هنرهای نمایشی، هنرهای تجسمی، فیلم و سریال، موسیقی و سرود، تولیدات رادیویی و بخش آزاد معرفی و تقدیر شوند.
از کویت تا شهادت!
توی منبتکاری خبره شده بود که رفت کویت. آن موقع کار توی اصفهان رونق زیادی نداشت.
شادگان، اهواز و ماهشهر حامی رزمندگان اصفهانی
محیط ورزش متأثر از معنویت شهدای ورزشکار است
کنگره شهدای ورزشکار با شعار «پهلوانان ماندگار» روز دوشنبه ۱۸ مهر در مجموعه ورزشی ۱۲ هزار نفری آزادی باحضور جامعه ورزشی از همه فدراسیونها و خانواده معظم شهدا برگزار شد.
«مادر ایران» کلیشهها را شکست!
«مادر ایران»؛ نام نمایشگاهی است که این روزها در حوزه هنری اصفهان از نخستین روزهای هفته دفاع مقدس برپاست تا هشت سال جنگ تحمیلی به شکلی نوین و متفاوت و این بار در پاسداشت نام و یاد مادران شهدا گرامی داشته شود؛ همانهایی که با احترام در پس نامشان، نام فرزندان شهیدشان برده میشود؛ اما نه خیابانی به نامشان است و نه کوچهای! این نمایشگاه که در سه بخش «چیدمان»، «عکس» و «نقاشی» و در سه سالن برپاست، المانهای خود را با نگاهی متفاوت و با محوریت مادران شهدا و البته با تکیه بر عنصر هنر، انتخاب و چینش کرده و همین نگاه متفاوتش به مقوله جنگ، جذابیتش را بیشتر کرده است؛ موضوعی که کمتر مورد توجه متولیان فرهنگی در این سالها بوده است!…. «آنچه دلهای رزمندگان هشت سال دفاع مقدس را گرم و زخمهایشان را درمان و به پیروزی امیدوار کرد، حضور مادرانی در پشت جبههها بود که با دستان پرمهر خود نه تنها برای فرزندان خودشان که برای همه سربازان جنگ، مادری میکردند.
مادر ایران
نمایشگاه نقاشی، عکس و چیدمان به مناسبت هفته دفاع مقدس در حوزه هنری اصفهان برگزار شده است.
شرکت پیام اصفهان زیبا
آرشیو کامل روزنامه
