کمتر از 20 روز به انتخابات پیشبینینشده ریاستجمهوری 1403 باقی مانده است، انتخاباتی که به دلایلی کار را برای نامزدهای انتخاباتی سخت کرده است.
در کلانپروژه «حوالی 57»، به تحقیقات کتابخانهای گسترده و 50 مصاحبه با پیشگامان انقلاب اسلامی اصفهان، با هدف پدیدارشناسی مبارزات مردم غیور اصفهان در انقلاب اسلامی پرداختهایم …
فایل PDF چهار جلد کتاب «یادواره نهضت اسلامی» (چهره انقلاب در اصفهان)، تألیف استاد سید حسن نوربخش از پیشگامان انقلاب اسلامی؛ برای اولین بار در فضای مجازی منتشر و در اختیار پژوهشگران و علاقه مندان تاریخ انقلاب اسلامی قرار می گیرد.
انقلاب ما از 15خرداد1342 امام آغاز شد. ما در آن سالها شهدای زیادی تقدیم انقلاب کردیم. طلاب را از پشتبام مدرسۀ فیضیه به حیاط پرتاب میکردند.
وقتی امام از طریق مخالفت با کاپیتولاسیون روشنگری کردند و این موضوع بین مردم ترویج شد، جامعه کموبیش به این نتیجه رسید که در خفقان است و آمریکاییها دارند بر ایران تسلط پیدا میکنند.
روحانیت و مراجع آن زمان هرکدام در اصفهان، نماینده و پایگاهی داشتند؛ مثلا نماینده آیتالله خویی، آقای شمسآبادی بود که جایگاه خوبی داشت. امام خمینی(ره) آن زمان در اصفهان نماینده خاصی نداشتند.
زمانی که قرار بود امام به ایران بیایند، معلمان اصفهان تصمیم گرفتند برای استقبال از ایشان، افرادی را که مشتاق هستند، ثبتنام کنند و با اتوبوس به تهران ببرند.
یکی از فعالیتهای مؤثر پیشگامان انقلاب این بود که برای تشکیلات خود در بعضی از شهرستانها، شعبههایی تأسیس کردند. هسته مرکزی این تشکیلات در محله جویآباد، منزل آقای ضیاءالدین علامه بود.
مردم ناراحتیهایشان را بهشدت ابراز میکردند. حتی در روضهها اگرچه صراحتا مسئله مطرح نمیشد، بیشترین اشک مردم بهخاطر شهدای انقلاب میریخت.
بعد از واقعه پانزده خرداد و کشتار مردم در تهران، قم و ورامین و ازجمله حوزه علمیه فیضیه در قم، من و پدربزرگم و عموی پدرم یک سفر به قم رفتیم.
واقعه 15 خرداد 42 بعد از دستگیری امام در شب 15 خرداد بود. مأموران شاه نیمهشب حضرت امام را در قم دستگیر کرده بودند. البته در خاطرات حسین فردوست هست که میگوید در یک مهمانی بودیم با شاه و نخستوزیر.
رحلت حضرت آیتالله بروجردی دهم فروردین سال 1340 بود و بعد از آن ما در مبارزات روحانیون همراه و همگام با آیتالله خمینی راه افتادیم.