روزی که همکاری خود را با صفحه میراث و گردشگری آغاز کردم، هرگز فکر نمیکردم حاصل آن کتابی شود که حدود چهارصد و پنجاه صفحه است و «یکصد و یک نکته در گردشگری اصفهان» نام دارد. این یادداشت چگونگی تولد کتاب و کیفیت آن را به رشته تحریر درآورده است.
بسیاری از چهرههای برجسته ادبیات داستانی در ایران و جهان کارشان را از دنیای روزنامهنگاری و خبرنویسی و تولید محتوای ستون جراید و مطبوعات شروع کردهاند یا حداقل در بخشی از دوران کاریشان، مدتی در این حرفه مشغول بودهاند.
برخلاف تصور خیلی از افراد، اندیشهکردن کاری تفننی نیست. درست است که خیلی از آدمها با کتاب و مطالعه و فکرکردن به موضوعات مختلف سرگرم میشوند؛ اما این به معنای ضرورتنداشتن اندیشه برای جوامع و آدمها نیست.
در بررسی حوزه علمیه اصفهان، بخش مربوط به تعلیم و تعلم دینی بانوان، و رسیدن آنها به مقامات بلند در تألیف و تدریس و ارشاد دینی میباشد. باید توجه داشته باشیم که در دورههای رونق علم و دین در اصفهان، بانوان و دختران فاضلهای در صحنه علم و دانش پیدا شدهاند، که از افتخارات مکتب تشیع میباشند…
در تاریخِ شاهان و قدرتمداران جهان همهجا فسادهای اقتصادی، اخلاقی و اجتماعی بهوفور مشاهده میشود. خاصیت مقام و ثروت، طغیان است: «کلّاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى، أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى» (علق، آیات ۶ و ۷)؛ آدمی چون خود را بینیاز دید، سرکش میشود، طغیان میکند و به هر جنایتی دست میزند.
کتابنامههای کوفی نوشته سعید بیابانکی، شاعر و نویسنده اصفهانی است.
کتاب «طلسم سنگ» مجموعه نثرهایی است که از قلم شاعرانه «سید حسن حسینی» جان گرفتهاند. سید حسن حسینی شاعر، نویسنده و پژوهشگری بود که در عرصه ادبیات انقلابی و مذهبی خوش درخشید.
به نام خدایی که قلم را آفرید برای رشد انسان نه برای… توضیح این «برای» و آن سهنقطه مقابلش را با چند تجربه از خودم شرح میدهم. لازم است که بگویم این متن هیچ داعیهای ندارد. فقط در خودش یک تلنگر و چند هشدار دارد. همین.
در عرصه ادبیات، منابع کهن تاریخی و ادبی در قالبهای شفاهی و نوشتاری، ازلحاظ ساختاری و محتوایی جایگاه والایی دارند.
در این گفتار، اشاره به پاره ای از کتابهای چشمگیر در مبارزات پیش از پیروزی انقلاب اسلامی خواهیم داشت. علاوه بر قرآن و نهج البلاغه که مورد استفاده نیروهای مذهبی بود، بیتردید ادبیات انقلاب اسلامی از این منابع و سرچشمههای انقلابساز تأثیرپذیر بودهاند.
سالیان عمر آدمی از دست میرود، یادها فراموشی میگیرند و تن همه ما روزی در گور آرام خواهد گرفت. نگاشتن و چاپ خاطرات و خواندن کتابهای خاطرهنگاری مجالی است برای سفر به سالهای بیبازگشت؛ سالهایی که ماندگاریشان را مرهون گنجایی و یارایی قلم و کاغذ و صنعت نشر هستیم.
کتاب «گروه بینام»، با تدوین معصومه شکورقهاری، در سال 1402 توسط نشر مرکز اسناد انقلاب اسلامی، در 552 صفحه به زیور طبع آراسته شده است.