مسجد جامع شهرضا از آثار تاریخی و زیباترین جاذبه توریستی این شهرستان است که در مرکز شهر و ورودی بازار قدیمی قرار دارد. این مسجد در دوران سلجوقیان بنا شده و ارتفاع گنبد آن تا 10 متر و مناره آن نیز تا 15 متر است. در ساخت این بنای تاریخی از آجرهای ساده استفاده شده و همچنین سبک معماری آن نیز از نوع ضربی است. بر طبق لوحی که در این مسجد وجود دارد، تاریخ ساخت آن سال 739 هجری است و از آثار قرن هشتم محسوب می شود. مسجد جامع شهرضا مربوط به دوره سلجوقیان است. این اثر در تاریخ ۳۰ تیر ۱۳۸۴ با شمارهٔ ۱۲۱۱۴ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در مهرماه 1313 خورشیدی، یکی از مهمترین رویدادهای فرهنگی قرن در جهان و بهخصوص در محدوده جغرافیایی فارسی زبانان، به عرصه وقوع پیوست. این رویداد فرهنگی، متعلق به قرن 14 خورشیدی بوده است. قرنی که ما، تحویلگیرندگان سال 1400 شمسی، امسال با آن خداحافظی کردیم و ورود به قرن 15 خورشیدی را جشن گرفتیم. اما از برگزاری این رویداد فرهنگی در ایران و چگونگی بازتاب آن در روزنامه اخگر بشنویم:
سابقه حفاظت از آثار تاریخی ایران به چه زمانی و تلاش چه کسانی برمیگردد؟! در پاسخ به این سؤال به سراغ تاریخچه «انجمن آثار ملی ایران» میرویم و فعالیتهایی را که در قالب این ارگان در کشور و البته اصفهان انجام شد و رویههای خوبی را که پایهگذاری کردند، بررسی میکنیم. انجمن آثار ملی ایران در سال 1301 شمسی در تهران پایهگذاری شد. حدود پانزده نفر از رجال اهل فرهنگ ایران، که میدیدند آثار تاریخی و گنجینههای ایران مورد بیتوجهی قرار گرفته و در حال نابودی هستند، جلسهای تشکیل دادند و قرار گذاشتند با انجام فعالیتهای قلمی و عملی احساسات و فکر مردم را به این آثار برانگیزانند و تلاش کنند تا جایی که میشود به حفظ و مرمت این آثار کمک کنند.