بچهها قاب عکسها را آماده میکردند و حجلهها را میزدند. شعارنویسی میکردند. بعضی مسئول هماهنگی با خانوادهها بودند. مجری متنهایش را آماده میکرد.
روزی که سیصدوهفتاد شهید تشییع شدند من هم با سیل جمعیت به سمت گلستان شهدا رفتم.
فرزند شهید دهسالهای که 25 آبان 61 برای تشییع داییاش در گلستان شهدا حضور داشته است همه فامیل آمده بودند.
اسامی شهدا را از بالا تا پایین چک کردم. خداخدا میکردم بچههای مدرسه ما توی لیست نباشند. بعد از اینکه شهدا را به معراج شهدا میآوردند، بنیاد شهید اسامی شهدا را دم در ورودی میزد.
25 آبان سال 61 واقعا روز عجیبی بود. آسمانیها و زمینیها همه داشتند شهدا را تشییع میکردند. روز بود؛ اما آسمان مثل یک سحر نورانی بود.
تصاویرش تابستان ۱۳۹۶ در شبکههای اجتماعی و تلویزیون مدام دستبهدست میچرخید؛ تصاویر پسر بیستوچندسالهای که دستبسته اسیر داعش شده بود. این تصویر میتوانست یک تراژدی کامل باشد.
من عاشق این خاکم، عاشق رنگ این شهرم، عاشق آبی فیروزهای آرامبخش. کوچههایش را دوست دارم؛ سروصداهایی که از پشت دیوارهایی که نشستهاند به تماشای حیاط و چون پیچک مینشینند به کنج دنج قلبم را بیشتر.
خانهموزهها و موزهها هر دو مکانهایی برای نمایش آثار تاریخی، فرهنگی و هنری هستند؛ اما تفاوتهای مهمی دارند.
چند ماه پیش بود که با مطالعات شهر زندگی روبهرو شدم، مطالعاتی که مسئلههای شهر اصفهان را در چندلایه، از سطح مسائل آشکار تا ناخودآگاه جمعی شهروندان، پیگیری کرده بود و در خصوص وضع موجود و مطلوب این شهر، حرفهای زیادی برای گفتن داشت.
به گزارش اصفهان زیبا
وقتی وارد این مکان میشوی، بوی کاغذ مشامت را قلقلک میدهد؛ بوی کاغذهایی که کلمات، عکسها، نمودارها و اعداد بر دل آنها حکشده و آرام وبیصدا کنار هم در قفسهها نشستهاند تا با آنکه بیزباناند، فراوان سخن بگویند.
مسجد در اسلام محلی است که باید استفاده چندمنظوره داشته باشد. در صدر اسلام مسجد کوفه محل مشورت، قضاوت، سؤالوجواب، عبادت و دیگر امور بود.