اصفهان به شور و شِین و شیون شهریور سیاهپوش شد. این شهر دردی بر سینه دارد از روزگاری کهن که با پرچمهای سیاهِ عزا آن را نمایان میکند. محلهها، مساجد، تکایا و خیابانهای شهر سیاهپوش شدند. صدای نوحه از گوشه و کنار شهر بلند بود. غم محرم دل مردم را فراگرفت. رنگهای سبز، سرخ و سیاه حالا چند روزی است که رنگهای غالب این شهر فیروزهای هستند. حیات شبانه شهر تا پاسی از شب در خیابانها ادامه داشت و به شهر شور خاصی بخشید. باد خنک شهریوری میوزید و عطر گلاب و بوی اسفند را در هوا میپراکند. کافی بود اهلدل باشی و به تماشا بروی و نمی اشک بنشانی به پهنای صورتت.
ایام عزاداری و سوگواری فخر اولاد آدم، حضرت سیدالشهدا (ع) علتی شد تا به دیدار حاج استاد علی نریمانی برویم، شاعر هشتادوپنجسالهای که از پانزدهسالگی تاکنون عمر خود را صرف تعزیه کرده و مهمترین داراییاش را همین میداند، سراینده کتابهای «دیوان اشعار قائمی» که در دو مجلد به چاپ رسیدهاند و کتاب «تعزیهنامه قائمی». او همچنین هشت مجلس تعزیه را بهصورت کامل سروده و مجالس زیادی را ویراستاری کرده است. این چهره شاخص تعزیه، امروز برای ما از تهدیدها و موانع یکی از مهمترین میراث فرهنگی مذهبی اصفهان روایت میکند.