نظام کنکور در ایران سالها با همه نقدها و فشارهای روانیاش، دستکم یک ویژگی روشن داشت؛ اینکه مسیر سنجش برای همه داوطلبان مشخص، متمرکز و قابل پیشبینی بود. یک آزمون سراسری، در یک زمان معین، با قواعد نسبتاً یکسان برگزار و نتیجه آن با تمام ایرادهایش معیار اصلی ورود به دانشگاهها محسوب میشد.