مراسم تشییع پیکر دکتر فریدون الهیاری در جلوی دانشکده ادبیات دانشگاه اصفهان برگزار شد. عده زیادی آمده بودند. شاگردان و همکاران استاد در این سو و آن سو بودند. بعضی از همشهریان استاد نیز برای ادای احترام با لباس محلی حضور پیدا کرده بودند. در چهره همگی میشد علامت «تسلیم و رضا» را دید. کرونا مدتهاست همگی ما را به این «فکر» رسانیده است. گویی همه منتظریم کرونا به سراغمان بیاید. چند وقت پیش هم در همین دانشگاه، دکتر حسین یقینی را تشییع کردیم. بهراستی که دست روزگار «گلچین» است. به یاد شعر شاملو افتادم: «در مردگان خویش نظرمیبندیم / با طرح خندهای / و نوبت خود را انتظارمیکشیم / بی هیچ / خندهای»… . اطراف را مینگرم. این سو و آن سو جمعیت پراکنده است. زیر درختان و هرکس سایهای یافته است.