انتخابات از این زاویه دید (که پیشتر گفته شد)، بهعنوان نماد و نمود جمهوریت، بر همین مبنا موردتوجه مسئولان ارشد بوده و هرچند هرازگاهی انتقاداتی به شیوه برگزاری آن میشده و هنوز هم میشود؛ اما اصل برگزاری انتخابات همیشه بهعنوان دال مرکزی جمهوریت در حاکمیت ایران، موردتوجه خاص و عام بوده است.
ملت ایران که تجربه کودتای ۲۸ مرداد و اخبار دخالتهای آمریکا در کشورهایی مانند شیلی را در نظر داشت، اقدام اعتراضی دانشجویان مسلمان پیرو خط امام را بهعنوان نمادی از غرور ملی خود دانست و با حمایت بیسابقه این حرکت محدود را تبدیل به انقلابی فراتر از انقلاب اسلامی کرد.
رهبر انقلاب، جایگاه، اهمیت و حساسیت مجلس خبرگان را بالاتر از هر مرکز و مجموعهای در نظام برشمردند و گفتند: این مجلس، هم تعیینکننده رهبری و هم با مراقبتهای خود، تضمینکننده وجود و استمرار شرایط رهبری است که چنین جایگاه عظیمی، وظایف سنگینی را متوجه اعضای خبرگان میکند و هیچ اهمالی در ادای این وظایف، در درگاه پروردگار پذیرفته نیست.
انتخابات 28 خرداد 1400 با همه حواشی و حرفوحدیثها برگزار شد. جدای از نتیجه این انتخابات در این مقاله قصد داریم به اهمیت انتخابات در نظامهای دموکراتیک بپردازیم. بیشک این مسئله در کانون توجه کنشگران، تحلیلگران و بخش چشمگیری از طبقه متوسط ایران در دهه نخست قرن تازه قرار خواهد گرفت. زمستان گذشته ترجمه کتابهای «پسرفت دموکراسی» و «گذارهای دموکراتیک» را که پژوهشهایی ژرف درباره چرایی رکود دموکراسی و چگونگی گذارهای موفق دموکراسی هستند و توسط جمعی از دانشمندان علوم سیاسی نوشته شده، تمام کردم و انتشارات نگاه معاصر آن را منتشر کرد.