کم‌گوی و گزیده گوی!

یکی از پدیده‌هایی که با آن روبه‌روییم کثرت سخنان مسئولان و مدیران است. این کثرت شامل سخنان طولانی و رنج‌آورتر از آن، تکراری است. سخنرانی‌های اکثر مسئولان کشور فاقد حرف جدید و تازه بوده و در بیشتر موارد، تکرار حرفه‌ای کلی و کلیشه‌ای وقت سخنرانان را پر می‌کند. افراد حرفه‌ای می‌توانند باکمی دقت تشخیص دهند که سخنران حرف خاصی برای گفتن ندارد و فقط در رودربایستی قرارگرفته که سخن بگوید یا برای زینت مجلس دعوت‌شده و سخنانش جنبه زینتی دارد.