وقتی مدیریت شهری فعلی اصفهان در سال96 کارش را آغاز کرد، همهجا سخن از این بود که شهرداری در این دوره با بحرانهای مالی متعددی روبهروست. بحرانهایی چنان جدی و قابلتوجه که مانع از اجرای پروژهها و برنامههای بزرگ در شهرداری شده و مدیران را مجبور خواهد کرد به جای فکر کردن به چنین اقداماتی، توان خود را برای انجام برنامههای عادی و سطحی شهر پی بگیرند. با گذشت زمان اما نتیجه دیگری حاصل شد! پروژهها و ابرپروژههای عمرانی نیمهتمام که بعضی از آنها جنبه ملی نیز داشتند، روند تکمیل را با سرعت در پیش گرفتند و مسیر احداث پروژههای تازه در مناطق 15گانه دنبال شد. حالا با گذشت سه سال باید پرسید که رمز کار در کجاست؟ مگر نه اینکه در چند سال اخیر سایه سنگین بحرانهای اقتصادی، نوسانهای شدید قیمت ارز و دلار، تحریمهای سنگین علیه ایران و در یک سال اخیر نیز بحران کرونا چنین سرسختانه بر سر کشور سایه انداخته و انجام اقدامات اقتصادی و به ویژه عمرانی را با موانع بسیاری مواجه کردهاند؟