یکی از برنامههای کلیدی میراث فرهنگی، ایجاد «مخزن امن» در عمق زمین برای حفاظت ایمن از آثار در برابر جنگ، انفجار و حوادث غیرمترقبه است.
این روزها مسئولان شهری درباره کارخـانـه قـدیـمی ریسـباف بـسیـار صحبت میکنند. تبدیلشدن این کارخانه به موزه یکی از موضوعات خوشایندی است که تقریبا همه دلسوزان و مسئولان شهری درباره آن اتفاقنظر دارند و در سالهای گذشته نیز درباره آن بسیار گفته شده است. اینکه چگونه برای شهرمان این اتفاق بیفتد و موانع قانونی و حقوقی بر سر تملک این کارخانه مرتفع شود، اگرچه بسیار دشوار و زمانبر است و نیاز به عزمی راسخ و اراده جدی از سوی ارگانها و دستگاههای دولتی دارد، اما موضوعی که پیش از آن مهم است نحوه تبدیلشدن این کارخانه به موزه است.
موزه مردمشناسی ارمنیان جلفای نوی اصفهان امسال عنوان پرافتخارترین موزه خصوصـــــــی استان و یکـــــــی از شاخصترین موزههای کشور را از آن خود کرد؛ چراکه در جدیدترین ارزیابی کمیته ملی موزهها (ایکوم ایران) در هشت شاخص، عنوان موزه برتر را به خود اختصاص داد. اما پرسش این است که چطور این موزه به چنین جایگاهی رسید؛ بهخصوص در زمانه فقر موزهای اصفهان! به مناسبت سالروز تولد این موزه خصوصی، نگاهی داریم به تمایزهای رقابتیاش با دیگر موزههای مشابه و فعالیتهایی که برای تأسیس، راهاندازی و معرفیاش انجام شده است. این روایت میتواند راهنمای خوبی برای موزهداران باشد و توصیف چشمگیری برای موزهدوستانی که میخواهند از زیر و بم یک موزه خوب آگاه شوند.
آیــا مــوزهگــردی در اصفــهــان حــوصلهســربر است؟! میتواند نباشد! چرا که این روزها شاهد جریانی در تغییرات موزهای هستیم که شاید بتوان از آن بهعنوان پوستاندازی تدریجی و آرام موزههای اصفهان نام برد. سردمدار این جریان هم «موزه موسیقی اصفهان»، «موزه مردمشناسی ارامنه جلفای نو» و «گنجینه موسیقی ارمنیان جلفای نو» بودند؛ موزههایی که به سمت تعاملیشدن، تولید و ارائه متنوع و چندرسانهای اطلاعات و ارتباط بیشتر با مخاطبان پیش رفتند. یکی از شواهد این جریان هم این است که به تازگی نام شش موزه استان اصفهان در فهرست برترین موزههای کشور به انتخاب ایکوم (کمیته ملی موزههای ایران) منتشر شده است.
کافی است در کوچه پسکوچههای شهر اصفهان قدم بزنیم تا در هرمحله و کوی و برزن بناهایی را بیابیم که هریک شناسنامهای برای شهر هستند و هویتی را ساختهاند که ریشه در تاریخ دارند. بناهایی که در بافت تاریخی شهر اصفهان استوار شده و حضور مردان و زنانی را نشان میدهند که پیش از اسلام و پس از آن در سپاهان ساکن شدند و ساختند و پرداختند. در این میان، وجود بیشمار خانههای تاریخی در اصفهان به عنوان تنها بخشی از داشتههای فرهنگی اصفهان، گویای آن است که اصفهان میتواند شهر موزهها باشد. در این گزارش ضمن اشاره به مفاهیم جهانی که نشان میدهد چگونه خانهها به موزهها تبدیل شدند، بر چرایی عدم وجود خانهموزه در شهری میپردازیم که نصفجهانش خواندهاند.
یکشنبه، ششم مهرماه، روز جهانی گردشگری است. هر سال شعار «رایگان موزه ببینید» را میشنویم و به این مناسبت هدیهای به مردم که اصولا هم کمتر به موزه و بناهای تاریخی سر میزنند، داده میشود. توصیه سرویس میراث و گردشگری روزنامه اصفهان زیبا این است که امسال با توجه به اوضاع کرونا که دوری از هرگونه تجمع را لازم میدارد و البته وضعیت بد درآمدهای موزهها و بناها طی هشت ماه اخیر، این شعار را نادیده بگیرید و یکشنبه به موزهها و بناهای تاریخی سر نزنید؛ اما اگر از جمله شهروندان کمدرآمد هستید و به خصوص، فرزندان کودک، نوجوان و جوان دارید یا خودتان در یکی از این سه گروه سنی هستید، با حفظ پروتکلهای بهداشتی، از فرصت دیدن رایگان موزه استفاده کنید؛ چرا که به هیچ وجه نباید دیدن و آموختن از میراث فرهنگی و هنر را از دست بدهید.
شیوع ویروس کرونا، پررونقترین فصل سال برای بیشتر مشاغل را به بدترین روزها تبدیل کرده است. شیوع این ویروس توانسته باغتالارها و آژانسهای گردشگری را به تعطیلی بکشاند.