سابقه حفاظت از آثار تاریخی ایران به چه زمانی و تلاش چه کسانی برمیگردد؟! در پاسخ به این سؤال به سراغ تاریخچه «انجمن آثار ملی ایران» میرویم و فعالیتهایی را که در قالب این ارگان در کشور و البته اصفهان انجام شد و رویههای خوبی را که پایهگذاری کردند، بررسی میکنیم. انجمن آثار ملی ایران در سال 1301 شمسی در تهران پایهگذاری شد. حدود پانزده نفر از رجال اهل فرهنگ ایران، که میدیدند آثار تاریخی و گنجینههای ایران مورد بیتوجهی قرار گرفته و در حال نابودی هستند، جلسهای تشکیل دادند و قرار گذاشتند با انجام فعالیتهای قلمی و عملی احساسات و فکر مردم را به این آثار برانگیزانند و تلاش کنند تا جایی که میشود به حفظ و مرمت این آثار کمک کنند.
«جایگاه مکتب میرعماد در خوشنویسی» این پرسشی است که محمد شهبازی از استادان برجسته خوشنویسی با بیان نکاتی به آن میپردازد. شهبازی از سال 58 کار خوشنویسی را آغاز کرده و نزد اساتیدی چون استاد عباس حبیبی، استاد ابریشمکار، استاد اکبر ساعتچی، استاد امیرخانی و … مشق خوشنویسی کرده است. او نزدیک 20 سال است که با تغییر سبک از نستعلیق معاصر به شیوه صفویو بهخصوص سبک میرعماد، هنر خوشنویسی را پی میگیرد. مطالعات نظری فراوان شهبازی روی مکتب میرعماد به او این توانایی را میدهد تا درباره فرازوفرودهای خوشنویسی ایران بهخصوص دوره صفویه و مکتب میرعماد تحلیلهایی ارائه دهد.
نتایج کاوشهای باستانشناسی در تپه اشرف این روزها برگهایی به تاریخ اصفهان میافزاید؛ از سفالها و چاه سنگی تا اسکلتهایی که شواهد محکمی از انتخاب اصفهان برای زیست در دوره حکومت اشکانیان محسوب میشوند. در فصل هفتم کاوشهای تپه اشرف، بقایای یک اسب و یک بانوی اشکانی به دست آمد و در جدیدترین یافتههای این فصل، باستانشناسان با دختری نوجوان که روی در آسمان کشیده و یک لنگه گوشواره برنزیاش را هنوز با خود دارد، ملاقات کردند.