پورصفا را پوران صفاپیشه‌ای هست…

این قرن شگفت‌انگیز با عباسعلی پورصفا زاده شد؛ اما هنوز هم در روزهای پایانی همین قرن، پیشه نقاشی برای مردم دیار ما مفهوم گنگی دارد! آیا در روزگاری که سعدی را در کنج کتابخانه پنهان می‌سازند و عمارت‌های آسمان‌خراش، نقش‌جهان دل‌انگیز را به حاشیه می‌برند، مانند عباسعلی پورصفا خود را در نسل‌های بعدی می‌یابند و دوباره می‌زایند؟ یا چون زنده رودی که مُرده است جسته‌وگریخته، غزل غمگنانه خداحافظی خواهند خواند؟! آیا پورصفا را پوران صفاپیشه‌ای هست تا دیروز زیبا را به امروز پرپیرایه گره بزند و بیرق جاودانگی اصفهان را به دوش بکشد؟ ای‌کاش پایان قرن، بازگشتی باشد به دوران پرشکوه هنرمندان… .