صدای بی‌صداها

صدای خاموش ورزش هستند. تمرین می‌کنند، مسابقه می‌دهند، به مسابقات جهانی و المپیک اعزام می‌شوند و مدال می‌گیرند اما صدایشان به کسی نمی‌رسد و صدایی هم نمی‌شنوند ولی چشم‌انتظار تشویق و تحویل‌گرفتن دیگران هستند و می‌خواهند آن‌ها را جدی بگیرند. صحبت از ورزشکاران ناشنواست، شاید اگر روز جهانی ناشنوایان هم نبود، همین یک روز هم نوبت به آن‌ها نمی‌رسید که سوژه رسانه‌ها شوند و درباره آن‌ها و مشکلاتشان صحبت کنند. ورزش ناشنوایان در ایران سابقه طولانی دارد و سال 1343 فدراسیون ورزش‌های ناشنوایان فعالیتش را آغاز کرده و تا به امروز فعالیت این ورزشکاران با سامان‌دهی فدراسیون تداوم داشته است. در حال حاضر 15 رشته ورزشی در 15 انجمن زیرمجموعه فدراسیون هستند.