با «آب» به داد «هوا» برسید

آسمان اصفهان روز گذشته خاک‌آلود بود تا اصفهانی‌ها به روال سال‌های گذشته گرد و غبار استشمام کنند و در تنگنا قرار گیرند.

بررسی تاریخی خانه‌های حیاط مرکزی در دوران قاجار

خانه‌هایی در پیوند با انسان و طبیعت

وقتی بخواهیم درباره تحولات حوزه معماری خانه‌ها صحبت کنیم، لاجرم باید این موضوع را در دوره‌های تاریخی مختلف موردبررسی و ارزیابی قرار دهیم. برای این کار از دوره صفویه شروع می‌کنیم و آن را مبدأ بررسی تحول در معماری خانه‌ها قرار می‌دهیم.

جامعه‌ای منسجم است که بتواند میان «مخالفت» و «خصومت» تمایز قائل شود و اجازه دهد نارضایتی‌ها در فضای عمومی مطرح شود

رشته‌ای که با اعتماد گره می‌خورد

پیام اخیر رهبر معظم انقلاب، حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای، به مجلس، بار دیگر موضوع «وحدت و انسجام ملی» را به یکی از مهم‌ترین مباحث فضای سیاسی و اجتماعی کشور تبدیل کرد.

آیا پدیده اجتماعی خیابان نباید معنای مناسبت‌های ملی و مذهبی را تغییر دهد؟

امسال هشتمین سالی است که به‌فرموده رهبر شهید، حضرت آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، درخت تنومند انقلاب اسلامی، گام دوم خود را آغاز کرده است، گامی که قرار است جامعه اسلامی را در عرصه جدیدی از کنشگری برای رسیدن به تمدن اسلامی وارد کند.

آقای استاندار، پای شما نوشته می‌شود

سقوط آزادِ ورزش اصفهان

اصفهان، مهدِ تمدن و هنر، سال‌ها در قامتِ «پایتختِ ورزش قهرمانی کشور» به خود می‌بالید. روزگاری نه‌چندان دور، سکوهای ملی در رشته‌های مختلف، از فوتبال گرفته تا ورزش‌های پایه و مدال‌آور، در تسخیرِ ورزشکارانِ اصفهانی بود.

آینده اقتصاد و قدرت جهان در اختیار کشورهایی است که جمعیت جوان دارند

جوانانی که قدرت می سازند!

یکی از اصلی‌ترین شاخص‌ها در موضوع پیشبرد اهداف جامعه و توسعه، نه فقط در ایران بلکه در تمام دنیا، موضوع «جوانی جمعیت» است تا جایی که حتی قدرت ملی و کلان کشورها در مطالعات بین‌المللی با متغیر جمعیت محاسبه می‌شود.

خلق و امتداد هویت برای خود، کشور و جهان

برای درک دقیق پدیده حضور مردم در میدان، باید صورت‌مسئله را به‌درستی تقریر کنیم. بنده چند پیش‌فرض دارم: نخست اینکه، ما اکنون در یک «نبرد عینی» قرارداریم و پدیده خیابان را باید در نسبت با همین نبرد تعریف کرد.

گریه روی شانه‌های پرچم

از لحظه‌ای که خبر را شنیدم، در کنار اندوهی جان‌کاه، شعله‌ای در وجودم زبانه کشید. قلبم از خبر شهادت «آقاجان» می‌سوخت؛ اما تاب به‌سوگ‌نشستن نداشتم. حسی درونی به من نهیب می‌زد که باید برخیزم؛ اکنون وقت نشستن نبود.

چای با طعم پرچم

این عکس، روایتی چندلایه از ایستادگی و دلبستگی به خاک است که در دل یک حماسه میدانی ثبت شده. چیزی که بیشتر از همه نظرم را به این صحنه جلب کرد، تضاد میان آن آرامش قلبی و ایمان سوژه با هیجان و هیاهوی جاری در میدان بود.

خم ابروی یار

در آن روز که فضای شهر آکنده از حزن و اندوه بود، هرکس گوشه‌ای غرق در خلوت و حال خویش بود؛ اما حضور این فرد تفاوت عجیبی داشت. حالت چهره و نگاهش به‌گونه‌ای بود که گویی با تمثال حضرت آقا سخن می‌گوید و درددل‌هایش را واگویه می‌کند.

پرچم‌ها هم دعا می‌کنند

آنچه مرا به ثبت این لحظه واداشت، تلاقی معنادار این دو تصویر در کنارهم بود؛ تلاقی دو رکن اصلی یک ملت: «ایمان مردم» و «شرافت پاسداران».
به گفته سردار موسوی عزیز، فرمانده هوافضای سپاه، «میدان با ما و خیابان با شما مردم».

قصه‌های من و بابا

این تصویر برای من پر از احساس و سوژه‌هایی بود که رابطه پدر و فرزندانش را برایمان به‌وضوح بیان می‌کرد. عید امسال، قبل از اینکه شروع شود، برای ما تمام شد؛ درست همان‌جایی که جنگ به چند قدمی خانه‌مان رسید.