یکی از راههای آسیب به بافت و بناهای تاریخی، نفوذ آب و فاضلاب به پی و دیوار بناست. در دهه هشتاد خورشیدی این آسیب بهشدت بناهای تاریخی اصفهان را مورد تهدید قرار داد و در این میان سازمان آب و فاضلاب هدف انتقاد و اعتراضهای زیادی شد. این مطلب مروری دارد بر آنچه اتفاق افتاد.سازمان آب و فاضلاب اصفهان در سال 1345 یعنی زمانی که هیچگونه سازمانی مشابهی در کشور وجود نداشت، تأسیس شد. این سازمان با تلاش فراوان همه شهر را کندوکاو کرد و لوله انداخت؛ آنهم از دو نوع مختلف. یکی لوله آب که در عمق یک متری زمین مینشست و یکی لوله فاضلاب که عمق و اندازه بیشتری داشت و کار انداختن آن نیز سختتر بود.
ایرانیان در نگاهداشت و بهجا آوردن آیینها و رسومشان سخت میکوشند؛ این گزاره را امام شوشتری با اشاره به بزرگداشت نوروز در اصفهان، نوشته است. نوروز در اصفهان زمان سامانیان چطور برگزار میشد؟ برای یافتن پاسخ این پرسش و پرسشهایی ازایندست گزارش پیش رو را بخوانید.
در نوروز امسال تقریبا یک استادیوم آزادی گردشگر نوروزی در اصفهان اقامت کردند. سازمانهای مختلف بازیهای آنلاین برای گردشگران تدارک دیدند و جایزههای ریزودرشت اهدا کردند. بساط خدمات برای سفرهای باجناغی برچیده شد. کافهها و رستورانها و اقامتگاهها نفسی تازه کردند. توازن گردشگری بازهم رعایت نشد؛چنانکه سر برخی از جاذبههای مهم گردشگری اصفهان بیکلاه ماند و…. اجازه بدهید اولین صفحه گردشگری امسال را با نگاهی به اوضاع گردشگری اصفهان در نوروز ۱۴۰۰ آغاز کنیم.
باغ گلهای اصفهان در نزدیکی میدان و پل بزرگمهر و در کنار رودخانه زاینده رود یکی از نقاط دیدنی شهر اصفهان به شمار میرود. در این باغ که در زمینی به وسعت ۶۷۰۰۰ مترمربع ایجاد شده است هزاران نوع گل از همه گونه به نمایش گذاشته شده است. ویژگی و امتیاز منحصر به فرد این […]
امروزه اصفهان به عنوان یکی از مقاصد اصلی گردشگری ایران و حتی جهان شناخته میشود و آثار باشکوه آن چشم هر بینندهای را خیره میکند. اما برای اینکه این آثار به شکل فعلی درآید و روی عموم باز باشد، مسیری طولانی طی شده است. مهمترین آثار باقیمانده که بیشتر به عصر سلجوقی و صفوی مربوط است، ابتدا توانستند از گزند ناآرامیهای پس از سقوط صفویه مصون بمانند. سپس بخت این را پیدا کردند که از تخریب و نابودی عمدی به دست ظلالسلطان نجات یابند. همچنین از دعواها بر سر مالکیت نیز رها شده و به تدریج مسیر بازسازی را طی کردند تا آنکه سرانجام توانستند بخشی از شکوه گذشته خود را بازیافته و به یکی از مقاصد مهم گردشگری تبدیل شوند.
آیا میشود با بودجه صفر، یک اصفهانگردی جذاب برای خودتان، خانواده و دوستانتان ترتیب بدهید؟! جواب مثبت است. فقط باید کمی زمان بگذارید و خوشسلیقگی به خرج بدهید. در متن پیشرو، سعی کردهام راهنمایی برای گشت و گذار رایگان در اصفهان ارائه دهم تا همه با هر سطحی از توان مالی بتوانند به ملاقات اصفهان بروند و لذت هم ببرند. با این راهنما میتوانید هفت روز در اصفهان بگردید و از جاذبههای طبیعی و تاریخیاش لذت ببرید بدون این که ریالی پول خرج کنید. البته میتوانید از کافهها و رستورانهای مسیر برای غنیتر کردن بازدیدهایتان استفاده کنید یا دستکم برای کمک به اقتصاد محلی و لذت بردن بیشتر خودتان، از مغازههای کوچک مسیر خریدی بکنید اما اگر مسئله مدیریت بودجه یا ترس از کرونا مطرح است، به همراه داشتن تنقلات خانگی به اندازه کافی میتواند سفرتان را خوشمزه کند. نکته دیگر هم این که به جز اطلاعت فهرستوار و موجز این متن میتوانید با مراجعه به کتب مختلف در حوزه اصفهانشناسی، اطلاعات مستند بیشتری کسب و بازدیدهایتان را جذابتر و پرمحتواتر کنید.
شهرستان خمینی شهر اصفهان با تولید حدود ۱۲ میلیون گلدان گل شب بو قطب تولید این گیاه در کشور است. در خمینیشهر ۳۰۰ واحد گلخانهای مشغول تولید گلهای فصلی نشایی هستند و حدود ۲۰ میلیون گلدان گل فصلی نشایی را تولید میکنند و رتبه دوم تولید گلهای فصلی نشایی به خمینیشهر اختصاص دارد. گلدانهای گل […]
یک ویروس کوچک جهان را بههم ریخته و در این میان گردشگری بد سرنوشتی یافته است. عظمت تختجمشید و بناهای ایتالیا، جذابیت پارکهای آلمان، جنگلهای جنوب شرق آسیا، تاج محل هند، همه و همه بازیچه همین ویروس کوچک شده اند. چه باید کرد؟ فعلا باید در خانه ماند. اما برای درخانه ماندن چه برنامهای داریم؟ از دیرباز بسیاری از فیلسوفانی که در باب زندگی اندیشیدهاند، تلاش کردهاند تا به ما مهارت وشناخت لازم را بدهند تا چگونگی گذران تنهایی و باخود بودن را تمرین کنیم . این روزها فرصتی است تا به خود یاد بدهیم چگونه به دور از دیگران و در تنهایی خویش زیستن را معنادار کنیم. اگرچه بیشتر این فیلسوفان درخود سفر کردن و درخویش جُستن را پیشنهاد دادهاند، همان که «سیر انفس» میگویند، اما ما در اینجا به اقتضای این صفحه میخواهیم «سیر آفاق» را پیشنهاد کنیم. سفر به دنیای پهناور و نایافته خارج از درون.
اینکه پایههای سنگی و اصلی پل خواجو نه متعلق به دوره ساسانی که یادگاری از دوران هخامنشیان در حدود 2500 سال پیش است، اینکه گنجینه بهغایت ارزشمندی از آثار هنری دوره صفوی و قاجاری جایی در قلب اصفهان نگهداری میشود که مردم این شهر کمتر از ارزش آن باخبرند، اینکه برج خورشید در عمارت موزه هنرهای تزئینی اصفهان یکی از اصلی ترین دیدبانهای شهر در عصر صفویه بوده است، اینکه مسجد جامع بزرگ این شهر یادگارهایی از دورههای متعدد تاریخی را در خود دارد و میتوان نام پادشاهان عصر صفوی از صدر تا پایان را در آن یافت و… همه و همه دانستههای ارزشمندی درباره نصف جهان است و هدیهای از سوی ما به شما در گفتوگو با افراد متعددی که به واسطه تخصص و شغلشان ارتباط مستقیمیبا بناهای تاریخی اصفهان دارند.
شانزدهم آذرماه سه سال پیش (سال 1396)، چوگان، بازی سوار بر اسب همراه با موسیقی و روایتگری (Chogan, a horse-riding game accompanied by music and storytelling) به عنوان دوازدهمین میراث ناملموس ایران در فهرست میراث جهانی بشر به ثبت رسید و حالا در روزهای پایانی سال 99 و ایامی که تندیس چوگان در چهارباغ توجه ها را به خود جلب کرده است، پرونده ویژه سرویس میراث و گردشگری روزنامه اصفهانزیبا برای این میراث مهم بشر، سعی دارد توجه عموم را به پتانسیلهای مهم و ویژگیهای بالقوه این ورزش میراثی جلب کند. چوگان دهمین میراث ناملموسی است که صرفا با نام ایران در فهرست میراث جهانی ناملموس بشر (the Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity) به ثبت رسیده است.
اگر ندانید «حمزه ایلخانیزاده» اهل کردستان است، او را یک اصفهانی تمامعیار میدانید! چون عشق عجیب و علاقه غریبی به اصفهان دارد. اطلاعات دست اولی راکه او درباره تاریخ این شهر جمعآوری کرده، شاید خیلی از مردمی که اهل این شهر هستند، ندانند. او عشق وافری هم به چوگان دارد. 50سال است چوگان بازی میکند و در زمانی که رئیس فدراسیون چوگان کشور بوده، توانسته مهارت بازی چوگان را به عنوان یک میراث فرهنگی ناملموس در فهرست میراث ملی به ثبت برساند و چند سال بعد هم مقدمات ثبت جهانیاش را فراهم کند.
خانهتان را تصور کنید و زمان را دوهزار سال به جلو ببرید. فکر کنید کاوشگران سال 3399 میخواهند بر مبنای آنچه از زندگی و خانه شما مانده، زیستتان را روایت کنند. حالا شهرهایی را تصور کنید که براثر حادثهای یا با گذشت زمان زیر خروارها ماسه دفن شده و چند هزار سال زمان بر آنها گذشته است؛ آنهم در مرکز ایران، در حوزه تمدنی زایندهرود. مایک روز مهمان تیم کاوش گروه باستانشناسی دانشکده حفاظت و مرمت دانشگاه هنر اصفهان بودیم تا از نزدیک محوطه کاوش، کارگاه و روستای میزبان باستانشناسان را ببینیم، از فعالیتهای باستانشناسی در شرق اصفهان و آرزوهای باستانشناسانه دکتر علی شجاعی اصفهانی و دکتر بابک رفیعی علوی در این حوزه تمدنی بشنویم و یافتههای اسرارآمیز زندگی در شهر (های) گمشدهای را که امروزه به نام شهر سبا بین افراد محلی معروف است، برایتان روایت کنیم.