گفت‌وگو با بهاره غفورزاده، هنرمند سفالگر محله نقش‌جهان

مینا و سفال؛ دو یار زیبایی‌ساز

بهاره غفورزاده، هنرمند عرصه نقاشی سنتی، میناکاری، سفالگری و مالک اقامتگاهی سنتی در میدان نقش جهان اصفهان است. این بانوی هنرمند در خصوص فعالیت‌هایش گفت: رشته دانشگاهی من نقاشی سنتی است که آن را به صورت تخصصی فراگرفته‌ام و دنبال می‌کنم.

تاریخ انتشار: ۱۵:۱۸ - سه شنبه ۲۵ شهریور ۱۴۰۴
مدت زمان مطالعه: 2 دقیقه
مینا و سفال؛ دو یار زیبایی‌ساز

به گزارش اصفهان زیبا؛ بهاره غفورزاده، هنرمند عرصه نقاشی سنتی، میناکاری، سفالگری و مالک اقامتگاهی سنتی در میدان نقش جهان اصفهان است. این بانوی هنرمند در خصوص فعالیت‌هایش گفت: رشته دانشگاهی من نقاشی سنتی است که آن را به صورت تخصصی فراگرفته‌ام و دنبال می‌کنم و در کنار آن، میناکاری را که هنر اصیل شهر زیبای اصفهان است آموختم و از سال 1390 فروشگاهی در میدان نقش جهان اجاره کردم و محصولات میناکاری را که دست‌ساز خودم هستند به خریداران و علاقه‌مندان عرضه می‌کنم.

او افزود: حدود سی هنرجو داشتم که همگی در هنر مینا کاری مهارت یافتند.

دشواری امرار معاش برای هنرمندان هنرهای دستی

غفورزاده اذعان کرد: هنر میناکاری هم مانند بسیاری از هنرهای دستی کشور با موانعی مواجه بود و شرایط اقتصادی و همچنین خشک‌سالی زاینده‌رود ، باعث شد تا مسافران کمتری به شهر اصفهان سفر کنند و شرایط به گونه‌ای بود که واقعا امکان ادامه امرار معاش از طریق تنها دنبال‌کردن این حرفه برای من وجود نداشت؛ بنابراین به فکر تأسیس یک اقامتگاه سنتی کوچک افتادم.

او ادامه داد: به همراهی و یاری همسرم با هم یک خانه قدیمی در محله نقش جهان خریداری کردیم و پس از بازسازی و طی مراحل قانونی این اقامتگاه را سال گذشته در میدان نقش جهان افتتاح کردیم. من در حیاط زیبا و باصفای این اقامتگاه، مکانی را برای پرداختن به هنرهای دستی خودم، میناکاری و سفالگری، در نظر گرفتم که مصنوعات بنده بسیار هم مورد استقبال و توجه مسافران قرار گرفته و مشتریان خودم را دارم.

ماندن در وادی هنر صبر و پشتکار می‌خواهد

این بانوی هنرمند با بیان اینکه ماندن در وادی هنر صبر و پشتکار می خواهد، عنوان کرد: طی سال های اخیر شرایط اقتصادی برای هنرمندان صنایع دستی بسیار سخت شده است؛ به گونه‌ای که گرانی مواد اولیه از سویی و اعمال مالیات برای مشاغل و از همه مهم‌تر، نبودن خریدار باعث شده تا عده زیادی از هنرمندان صنایع دستی برای امرار معاش به مشاغل دیگر روی بیاورند و نتوانند در هنر موردعلاقه خود ادامه کار بدهند.

او ادامه داد: از حدود سه سال پیش با توجه به علاقه‌ای که در وجودم احساس می‌کردم، به سمت هنر سفالگری رفتم و خیلی زود در این مسیر پیش رفتم؛ تا حدی که اکنون این هنر را به صورت تخصصی انجام می دهم و خریداران هم از آن بسیار لذت می‌برند.

غفورزاده ضمن تشکر از اداره میراث فرهنگی به خاطر حمایت، همدلی و همکاری همه‌جانبه‌ای که با او داشتند، بیان کرد: تنها مشکل موجود، وجود ترافیک ماشین‌ها، شلوغی و سروصدای زیاد رهگذران در کوچه‌پس‌کوچه‌های محله نقش جهان است که گاهی برهم‌زننده آرامش مسافران در اقامتگاه‌های سنتی می‌شود. بسیار ضروری به نظر می‌رسد که شهرداری برای حل این معضل ورود کند و راهکاری منطقی برای آن ارائه بدهد.