به گزارش اصفهان زیبا؛ نمایشگاه ملی نوآوری و فناوری فننما فرصتی فراهم کرد تا با فعالان دانشبنیان اصفهان گفتوگو کنیم.
در حاشیه این نمایشگاه مدیرعامل سپهر آریا و عضو انجمن شرکتهای دانشبنیان به اصفهان زیبا میگوید: دانشبنیانها برای تأمین منابع مالیشان با مشکل مواجه هستند. در کمال تأسف وام اشتغالزایی که قرار بوده به شرکتها تعلق بگیرد، به آنها اختصاص داده نشده است. پیشتر دانشبنیانهای اصفهان را به استانداری دعوت و از ما سؤال کردند که به چه میزان سرمایه نیاز دارید؟ ما هم اعلام کردیم. درنهایت لیستی از شرکتها را آماده و به بانکهای عامل معرفی کردند؛ ولی در کمال تأسف ما یک پروسه طولانیمدت برای دریافت این وام باید طی میکردیم و در نهایت هم هنوز وامی به ما پرداخت نشده است.
میثم صادقیان بیان میکند: پرسش ما از مسئولان این است وقتی ما را تأیید اولیه کردند چرا تسهیلاتی به ما پرداخت نشده است؟ ما برای اشتغالزایی هزینه و به حجم تولید اضافه کردیم؛ ولی متاسفانه شرکت ما نتوانست این وام را دریافت کند و فقط شرکتهای محدودی توانستند این تسهیلات را بگیرند.
صادقیان خاطرنشان میکند: برای پرداخت وام اشتغالزایی به ازای هر نفر اشتغالزایی از زمانی که نیروها آموزش میبینند تا زمانی که وارد چرخه تولید میشوند، 150 میلیون تومان پرداخت میشود. با وجود این که این مبلغ کمک چندانی به ما نمیکند، بی تأثیر هم نیست وچرخه تولیدیمان بهتر میشود؛ اما متأسفانه بیشتر این مدل وامها و حمایتهااز طریق شرکتهای بزرگ جذب میشود.
ارتباط ضعیف صنایع با دانشبنیانها
این فعال دانش بنیان بیان میکند: در کمال تأسف سیاستگذاریها بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد و جنبه کاربردی ندارد؛ خیلی از ارگانهای کشور کارهای موازی انجام میدهند، پارک علم و فناوری و شهرک علمی و تحقیقاتی اصفهان متولی این بخش هستند؛ ولی درمقابل تمامی دانشگاهها برای خودشان مراکز رشد و مرکز علمی فناوری راه اندازی کرده اند؛ این در حالی است که به این همه شرکت دانش بنیان نیاز نداریم؛ چون تمامی ایدهها کاربردی نیستند.
صادقیان میگوید: برخی شرکتها دانشی که تولید میکنند صرفا کتابخانهای است و نمیتوانند در بازار عرضه کنند؛ در نتیجه وقتی جوانان نتوانند محصولاتشان را در بازار عرضه کنند و واردات بیرویه از کشورهای خارجی صورت بگیرد، تولیدکننده فضایی برای انجام فعالیتهایش پیدا نمیکند. در نتیجه دلسرد میشود یا کارش را رها میکند یا اقدام به مهاجرت میکند.
این فعال دانش بنیان تأکید میکند: صنایع بزرگ و مجموعههای بزرگ نمیتوانند به دانشبنیانها اعتماد کنند و نکته دوم هم اینکه باید منافعشان تأمین شود تا اقدام به همکاری با شرکتها کنند؛ درواقع سنگاندازیها و پستی و بلندیهای زیادی وجود دارد در مسیر اینکه صنایع را به عنوان شرکت دانشمحور بپذیرند.
صادقیان اذعان میکند: نبود نیروی انسانی متخصص یکی از چالشهای اصلی ماست. بسیاری از نیروها تصمیم به مهاجرت گرفتهاند و این یعنی در این شرایط اقتصادی حاضر به فعالیت نمیشوند؛ چون امکان پیشرفت ندارند ضمن اینکه برای دریافت مجوزها با مشکل روبهرو هستیم و سخت به ما مجوز میدهند. علاوه براین ارزیابی شرکتهای فناور نیز دچار مشکل است.
او تأکید میکند: تمامی شرکتهای دانش بنیان از مالیات معاف نیستند بلکه فقط شرکتهای تولیدی سطح یک از معافیت کامل برخوردارند. متأسفانه ارزیابیها عادلانه نیست و در حق بسیاری از شرکتهای دانش بنیان اجحاف شده است.
سازوکارهای تأمین مالی دانشبنیانها
از آنجایی که تقریبا تمامی شرکتهای دانشبنیان دغدغه تأمین مالی دارند، این موضوع را در حاشیه نمایشگاه از معاون ارزیابی شرکتهای دانشبنیان معاونت علمی و فناوری ریاستجمهوری پرسیدیم.
مهدی کرامتی به اصفهانزیبا میگوید: جذب سرمایه از بنگاههای بزرگ در قالب اعتبار مالیاتی یکی از روشهای تأمین مالی شرکتها به شمار میرود. درواقع این تأمین سرمایه از بنگاههای بزرگی که سرمایهشان بالای 100میلیارد تومان است میتواند انجام شود؛ علاوه براین میتوان از طریق بنگاههای بورسی و فرابورسی نیز جذب سرمایه کرد.
کرامتی خاطرنشان میکند: دانشبنیانها میتوانند از سازمانهای توسعهای، نهادهای عمومی غیر دولتی و بانکها جذب سرمایه داشته باشند؛ علاوه براین در قانون جهش تولید دانش بنیانها نیز اشاره شده که شرکتها میتوانند با صندوق نوآوری و شکوفایی در ارتباط باشند.
او عنوان میکند: سازو کار تأمین مالی دانش بنیانها از بازار سرمایه را هم در دست اجرا داریم. ابزارهای مختلفی در بازار سرمایه وجود دارد که دانشبنیانها با آنها آشنا نیستند. دانشبنیانها میتوانند از ابزار سکوهای تأمین مالی جمعی نیز استفاده کنند.
کرامتی ادامه میدهد: انتشار اوراق و صکوک در بازار سرمایه و همچنین صندوق تأمین اعتباری جسورانه صندوقهایی هستند که توسط تعدادی سرمایهگذار در بورس ایجاد میشوند و در طرحهای دانشبنیان سرمایهگذاری میکنند و مبتنی بر مشارکت هستند که روشهای مناسبی برای تأمین مالی دانش بنیانها به شمار
میروند.
او اذعان میکند: اگر دانشبنیانها کار پژوهشی کنند، از منابع پژوهشی برای خرید میتوانند استفاده کنند ضمن اینکه ما در رقابت بین بخش خصوصی و بخش دولتی، دولتیها را از میدان خارج میکنیم. ما بخش دولتی را محدود کردهایم تا جایی که یک سوم بازار را در اختیار گرفتهاند و تلاشمان این است که بخش خصوصی بتواند پویاتر عمل کند.
کرامتی تأکید میکند: شرکتهای بزرگ نیز میتوانند در پروژه تحقیق و توسعه حضور داشته باشند؛ ما هزینه تحقیق و توسعه را از مالیات معاف میکنیم تا بازاری برای شرکتهای دانشبنیان فراهم شود.
