طرح برگزاری جشنواره ورزشی نویسان از کجا شکل گرفت؟
معمولاً در جشنوارههای مطبوعات حق ورزشی نویسان تضییع میشود زیرا ورزش یک مقوله کاملاً تخصصی است. یک ورزشی نویس علاوه بر اینکه باید بر اصول نوشتاری تسلط داشته باشد، باید به زیروبم ورزش و موضوعی که درباره آن مینویسد، نیز مطلع باشد که این مسئله بر دشواری کار ورزشی نویسان میافزاید و داوران جشنوارههای رسانهای و مطبوعاتی با کلیشههای رایج درباره گزارش و یادداشت، محتوای تولیدشده ورزشی نویسان را داوری میکنند. از سوی دیگر ورزشی نویسان، جامعه پرتعدادی را تشکیل میدهند، ازاینرو پیشنهاد برگزاری جشنواره تخصصی ورزشی نویسان را به انجمن خبرنگاران و عکاسان ورزشی استان ارائه کردم که قبول شد. البته جا دارد از تلاشهای رئیس و اعضای هیئتمدیره در جهت برگزاری این جشنواره تشکر کنم. املای نانوشته غلط ندارد و این جشنواره اولین تجربه برای ورزشی نویسان محسوب میشود و امیدوارم سنگ بنای آن بهطور دائمی گذاشته شود.
چه بخشهایی برای جشنواره در نظر گرفتهشده است؟
برخلاف رویههای مرسوم در جشنوارههای مطبوعاتی، روال متفاوتی را برای جشنواره تعریف کردیم که بر این اساس رقابت در این جشنواره که قرار است بهطور دو سالانه برگزار شود، در بخشهای تیتر و بخش حرفهای شامل گزارش، یادداشت، خبر و مصاحبه، بخش چند رسانه شامل عکس، فیلم، پادکست و طراحی و گرافیک است و بخش ویژه نیز به مقوله کرونا در ورزش اختصاص دارد، پس از انتشار فراخوان، مهلت سههفتهای برای ارسال آثار در نظر گرفته شد و پس از پایان مهلت، آثار برای بررسی، در اختیار هیئتداوران قرار گرفته و بر اساس برنامهریزی انجمن خبرنگاران و عکاسان ورزشی استان، مراسم اختتامیه و معرفی برگزیدگان همزمان با روز خبرنگار برگزار خواهد شد.
چه طور شد که تیتر را بهعنوان یک بخش مجزا در نظر گرفتید؟
ماهیت حوزه ورزش بهگونهای است که ورزشی نویسان در بخش تیتر خلاقیت زیادی به خرج میدهند و اصطلاحاً از تیترهای اسپرت که به نسبت تیترهای معمولی متفاوتتر است استفاده میکنند. در این بخش آثار خوبی به جشنواره ارائهشده است.
در بین آثار ارسالی چه نکتهای بارزتر بود؟
نکته قابلتوجه در این جشنواره، حجم قابلتوجه آثار ارسالی در حوزه مولتیمدیا بود که نشان میدهد جامعه ورزشی نویسان به اهمیت این موضوع پی بردهاند. در این بخش شاهد ارسال آثاری بودیم که با گوشیهای موبایل تهیهشده بود و تدوین سادهای داشت اما محتوای آن پیگیری یک مشکل یا موضوع ورزشی بود و نشان داد که حتی با محدودیت ابزار و امکانات نیز میتوان محتوای موردتوجهی تهیه کرد. از سوی دیگر بااینکه در فراخوان جشنواره، بخش طراحی و گرافیک نیز بهعنوان یکی از بخشهای مسابقه در حوزه چند رسانه قرارگرفته بود، تنها دو طراح در این جشنواره شرکت کردند که به دلیل کم بودن تعداد آثار رسیده، عملاً امکان داوری وجود ندارد، این در حالی است که با توجه به وجود 12 روزنامه و بالغبر 50 هفتهنامه که همه آنها صفحات مجزایی را به ورزش اختصاص دادهاند، تعداد شرکتکنندگان در این بخش قابلتوجه باشد اما در عمل اینگونه نشد.
برای ارتقا سطح ورزشی نویسی در استان چه پیشنهای دارید؟
برگزاری جشنوارههای رسانهای، ابزاری برای تشویق ورزشی نویسان است و انتخاب آثار برتر تولیدشده در این حوزه، برای خبرنگاران تازهوارد، میتواند کلاس آموزشی محسوب شود، ضمن اینکه برای ارتقای سطح شرکتکنندگان و درمجموع جامعه ورزشی نویسان استان، یک کارگاه آموزشی بهصورت وبینار بهعنوان برنامه جانبی جشنواره برگزار شود که موضوع آن به سوژه یابی اختصاص دارد.




