به گزارش اصفهان زیبا؛ این روزها تصمیم گرفتهایم با عینکی دیگر سری به کانونها و مجموعههای فرهنگی بزنیم. نه اینکه تاکنون چنین نکردهایم، بلکه اصلا ماهیت این صفحه چنین بوده است؛ اما این بار میخواهیم در کنار تمام گفتوگوهایی که با مسئولان کانونها و مجموعههای فرهنگی داشتیم، علاوه بر بیان مشکلات و سازوکارهایی که باید برای رفع آنها اتخاذ شود، کمی هم از اعضای کانونها بگوییم.
کانون فرهنگی علاوه بر آنکه محلی برای کسب مهارتهای دینی و تربیتی است، میتواند بستر ظهور و بروز افراد مستعد و نخبه در جامعه باشد. یکی از کانونهایی که در سطح شهر وجود دارد و به لحاظ امکانات جزو مناطق کمبرخوردار است، کانون فرهنگی رسالت در مسجد امام حسن (ع) واقع در خیابان پانزده خرداد است که توانسته افراد مستعدی را در دل خود پرورش دهد.به همین منظور به سراغ یکی از اعضای باسابقه این مجموعه رفتیم که توانسته شرکت دانشبنیانی تأسیس کند و چند نفر را در آنجا مشغول به کار کند که مشروح آن را در ادامه میخوانید:
خودتان را معرفی کنید.
من مجتبی بصراوی متولد 1368 در اصفهان و در آستانه دفاع دکتری رشته مهندسی برق دانشگاه صنعتی اصفهان هستم. از سال 91 یا 92 تا سال 1400 مدیرمجموعه فرهنگی رسالت بودم. عضو هیئتامنای مراکز فرهنگی چترنیلی که محور اصلی آن حمایت از کودکان و نوجوانان کمبرخوردار اطراف اصفهان نیز هستم. کار این مجموعه بیشتر مباحث تربیتی است. سه ثبت اختراع هم در زمینه مهندسی دارم. رئیس هیئتمدیره و مدیر شرکت فنیمهندسی و دانشبنیان کمان هم هستم. به لطف خدا 10 الی 12 نفر در این مجموعه مشغول به کار هستند.
شرکت شما از شرکتهای دانشبنیان و کارآفرین محسوب میشود. در این شرکت چه محصولاتی تولید میشود که تأثیر مستقیمی بر زندگی مردم داشته باشد؟
محصولات تولیدی ما عموما بهبود کیفی دستگاههاست. ثبت اختراع هم شده است. یکی از سه اختراع بنده که نویزفیلتر است، به مرحله ساخت و تولید انبوه رسیده است. اگر بخواهم توضیح سادهای درباره کارایی این دستگاه بگویم، وقتی برخی از تجهیزات صنعتی بزرگ در حال کار هستند، روی تجهیزات حساس تأثیر میگذارند. به طول مثال، سشوار یا آسانسور روی برق ساختمان تأثیر بگذارد؛ این وسیله بهعنوان نویزگیر عمل میکند. فکر کنم بالغبر 35 نوع نویزفیلتر در مجموعه خود داریم.
نحوه آشنایی و ورود شما به کانون رسالت چگونه بوده است؟
از دهه 70 بهواسطه نزدیکی محل سکونت به مسجد محله (امام حسن مجتبی (ع)) وارد این مسجد شدم. اوایل بهعنوان مکبر مسجد بودم و سپس از سال 84 در کانون شروع به گرفتن مسئولیت کردم و در سال 88 مسئولیت آموزش را عهدهدار شدم. از سال 92 هم مدیر کانون رسالت شدم.
در طی دوران مسئولیت خود در کانون، بیشتر چه اهدافی را دنبال و چه مسیری را برای اعضای کانون ترسیم کرده بودید؟
برای ما بیشتر بحث تربیت نیروهای نخبه مدنظر بوده است؛ یعنی نخبهمحوری. در کنار آن بحث کلاسهای آموزشی و تقویتی را داشتیم. یکی از اعضای کانون در کنکور اخیر ارشد توانست رتبه 9 را کسب کند.
حضور در کانون رسالت و انجام فعالیتهای فرهنگی چه نقش و فایدهای در جایگاه فعلی شما داشته است؟
همیشه شعاری دارم. «هر موفقیتی که ما به یکشکلی در زندگی خود کسب میکنیم، مدیون وقتهایی است که در مسجد صرف میکنیم. » به این جمله واقعا اعتقاد قلبی دارم. برای همین هم هست که با توجه به مشغلههای بسیار زیادی که چه در زندگی شخصی و چه در زندگی کاری دارم، سعی کردم خود را از کارهای فرهنگی و تربیتی جدا نکنم.
چون انجام اینگونه فعالیتها هم روحیه انسان را زنده نگه میدارد وهم به لحاظ اعتقادی و اجتماعی ما را حفظ میکند. بهواسطه چنین کارهایی، برخی اوقات یک سری گشایشهایی در زندگی دیدهام که نفهمیدم چگونه آن مشکل حل شده است.
مسجد امام حسن (ع) و کانون رسالت با توجه به موقعیت جغرافیایی، جزو مناطق با امکانات کم محسوب میشود. بااینوجود جزو مراکز فعال فرهنگی شهر است. به نظر شما چه عاملی باعث شده با وجود این امکانات کم، شاهد فعالیتهای بسیار در این مجموعه باشیم؟
به نظرم یکی از مهمترین دلایل آن خالص بودن افراد حاضر در مجموعه است و انرژیای است که برای چنین فعالیتهایی ثبت میکنند و ناشی از روحیه مسئولیتپذیری آنهاست.
بهعنوان سؤال آخر، شما رسالت و هدف کانونها و مراکز فرهنگی را در شهر چه میدانید؟ و حضور چنین مجموعههایی در جامعه امروز به چه میزان ضرورت دارد؟
دستگاههای اجرایی دولتی مرتبط با حوزه فرهنگی آنطور که لازم است به این مسائل نمیپردازند. چشم امید حضرت آقا و خود امام زمان (عجلالله) به همین بچههایی است که با خلوص خود وارد میدان شدهاند و خیلی خوب در این عرصه کار میکنند. وگرنه ما اگر یک مقدار رصد کنیم، مشاهده میکنیم برنامههای فرهنگی منتسب به دولت با وجود داشتن بودجه آنچنانکه شایسته است موفق نبودهاند.
