به گزارش اصفهان زیبا؛ وزنهبرداری اصفهان که زمانی با رضا استکی رکورد سه دوره حضور در المپیک را برای اولینبار در تاریخ ورزش استان به ثبت رساند، اینک چشم به مربیگری سهراب مرادی دوخته تا تنها قهرمان المپیکی این دیار پای در مسیر «آقا رضا» گذاشته و رکوردهایی بهتر از او ثبت کند.
استکی اولین ورزشکار اصفهانی است که در بازیهای آسیایی به مدال رسید و به همراه حسین غفوریزاده دو ورزشکار استان هستند که برای اولینبار راهی میدان المپیک شدند.
استکی یک دهه بهطور متناوب عضو تیم ملی وزنهبرداری بود و در رویدادهای زیادی شرکت کرد، اما نقطه عطف پرونده او در دوران قهرمانی، مدال برنز بازیهای آسیایی و نایبقهرمانی در مسابقات آسیایی بود.
استکی پس از دوران قهرمانی، وارد عرصه مربیگری شد و در این بخش توانست به مرد تأثیرگذاری در تاریخ وزنهبرداری اصفهان و کشور تبدیل شود.
آن طوری که در آمارهای ورزشی ثبت شده، مرحوم استکی در سه المپیک 1968 مکزیکو سیتی، 1972 مونیخ آلمان و 1976 مونترال کانادا بهعنوان مربی تیم ملی وزنهبرداری ایران را همراهی میکرد که رکورد ویژهای محسوب میشود و پس از سه دهه رکورد او توسط رسول جزینی، مربی پرافتخار کشتی فرنگی تکرار شد.
استکی در این سالها در کادر فنی مربیان تیم ملی حضور داشت و علاوه بر سه دوره المپیک، در بازیهای آسیایی تهران در سال 1974 و در مسابقات قهرمانی آسیا در سال 1983 سوریه، به عنوان مربی تیم ملی وزنهبرداری فعالیت داشت.
آقا رضا استکی که در هشتاد از دنیا رفت، در دورهای نیز سرمربی تیم ملی وزنهبرداری کشورمان شد و در مسابقات قهرمانی آسیا در تبریز در سال 1984 به قهرمانی رسید و در در بازیهای آسیایی سئول کره جنوبی و مسابقات قهرمانی آسیا در سال 1991 ژاپن سرمربی تیم ملی بود تا از لحاظ قدمت مربیگری نیز رکورددار باشد.
پس از استکی، اصفهان در رده ملی وزنهبرداری نمایندگانی داشته که در ادوار گوناگون در کادر فنی تیم ملی حضور داشتهاند، اما هیچکدام نتوانستهاند سبقه و استمرار این مرد بزرگ را تکرار کنند، بااینحال امیدواری وجود دارد که فعالیت سهراب مرادی در عرصه مربیگری، منجر به اتفاقات مهمی شود.
مرادی که از محصولات وزنه برداری لنجان به شمار میآید، از سن کم به تیم ملی رسید و با مدال آوری در مسابقات آسیایی، نامش را به عنوان یک پدیده مطرح کرد.
مرادی در اولین تجربهاش در المپیک لندن ناکام ماند و در فاصله لندن تا ریو 2016 بحرانهای زیادی را پشت سر گذاشت تا اینکه در المپیک ریو دست به کار بزرگی زد و با کسب مدال طلا، طلسم بی مدالی 50 ساله اصفهان در المپیک را باطل کرد.
این وزنهبردار لنجانی فرصت درخشش در یک المپیک دیگر را هم داشت، اما مصدومیتهای متوالی و موضوعاتی که هیچگاه از آن رمزگشایی نکردند، باعث شد المپیک توکیو را از دست بدهد.
پس از توکیو مرادی باز هم بهتناوب در اردوهای تیم ملی حضور داشت، اما در نهایت تیر دو سال قبل از دنیای قهرمانی خداحافظی کرد و به جرگه مربیان پیوست.
پس از وداع سهراب اصفهانیها با ورزش قهرمانی، سرمربی تیم ملی بزرگسالان از حضور او در کادر فنی تیم ملی خبر داد.
مرادی پیش از المپیک پاریس در کادر فنی تیم ملی حضور داشت، اما برای اعزام به این رویداد نامش در لیست قرار نگرفت که دلخوری او را به همراه داشت و به فاصله کوتاهی از مربیگری تیم ملی
استعفا کرد.
بهمن سال گذشته فدراسیون وزنهبرداری در اطلاعیهای از حضور سهراب مرادی در تیم ملی وزنهبرداری جوانان خبر داد. تصمیم مرادی برای فعالیت در رده پایه و قهرمانسازی در همان مسیری که خودش حدود دو دهه قبل طی کرد، امیدواری زیادی به آینده کاری او در حوزه مربیگری ایجاد کرد.
در نیمه اردیبهشت امسال و در مسابقات وزنهبرداری قهرمانی نوجوانان و جوانان جهان که در پرو برگزار شد، تیم ملی جوانان ایران با هدایت سهراب مرادی توانست عنوان قهرمانی را به دست آورد.
این اتفاق آن هم در شرایطی که چند سالی است وزنهبرداری ایران در رکورد نسبی به سر میبرد و پس از چند دوره در المپیک دستخالی ماند، اهمیت مضاعفی پیدا میکند، زیرا این امیدواری ایجاد میشود که جوانان مدالآور در جهانی، در رده بزرگسالان حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند و بتوانند پای در مسیر قهرمانانی چون حسین رضازاده، بهداد سلیمی و سرمربی تیمشان بگذارند.
علاوه بر این موضوع، قهرمانی تیم ملی جوانان با سهراب مرادی برای اصفهانیها یک امیدواری بزرگ را ایجاد کرده که مربی قهرمان دیگری هم سطح با رضا استکی در ورزش ایران تکرار شود و البته به مدد تجربه قهرمانی المپیک سهراب، او در تربیت قهرمان و پرورش شاگرد برای رویدادی مانند المپیک از آقا رضا پیشی بگیرد، رخدادی که دور از انتظار نیست و مقدمه آن با قهرمانی در رده جوانان جهان شکلگرفته است.
