اگر بپذیریم که اساس تشریع عبادات، تربیت انسان است، بسیاری از اعمال و برنامههای عبادی که در قرآن و سنت پیامبراکرم و اهلبیت علیهمالسلام ذکر شدهاند نیز برنامههای تربیتی تلقی میشوند.
اگر فرهنگ عمومی را مجموعهای از باورها، ارزشها و رفتارهایی بدانیم که آگاهانه یا ناآگاهانه در میان مردم رواج دارد، بیتردید نهادهای گوناگونی در شکلگیری و تداوم آن نقشآفریناند؛ از جمله خانواده، رسانه و مدرسه.