پرونده سی وششمین جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان هم در اصفهان بسته شد و حالا که تبوتاب آن فروکش کرده، زمان خوبی است که فارغ از نکات مثبت و منفی که در این جشنواره به چشم میخورد، نگاهی عمیقتر به مسئله داشته باشیم.
فرهنگسراهای ایجادشده برای مردم در مناطق مختلف شهری پس از چندسال فعالیت دچار فرسودگی و نیازمند برخی تجهیزات میشوند که بیتوجهی مسئولان به این نکته سبب عدمرضایت مردم از فرهنگسراها و پایینآمدن کیفیت فعالیت آنها میشود.
با گسترش هزاران شبکه رسانهای در جهان کنونی، اخبار و مطالب در کسری از ثانیه در جهان منتشر و به ذهن و فکر مخاطبان شلیک میشوند.
اولین روزهای پاییز 1403 را با خبرهای ناگوار اقدامات ددمنشانه اسرائیل علیه مردم لبنان همراه با فضای مردم ایران در همدلی و یاریرسانی به خانواده بزرگ مقاومت فعال و کمکهای مردمی و نهادی شروع کردیم.
باگذشت زمان و گذر از جوامع سنتی، با کلانشهرهایی مواجه میشویم که روزبهروز بزرگتر از قبل میشوند؛ شهرهایی که ساختارها و نهادهای اجتماعی در آنها گسترش پیدا کرده و خواهناخواه عرصه حضور فعالانه مردم در تصمیمگیریهای دولتی کاهش پیدا میکند.
به نقل از امور ارتباطات رسانهای و اطلاعرسانی جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، سیوششمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان از 14 مهر 1403 در اصفهان آغاز میشود و با دبیری مجید زینالعابدین در 19 مهر به کار خود خاتمه میدهد.
مسئله زن و پرداختن به آن ازجمله موضوعاتی است که نهتنها در تاریخ جمهوری اسلامی و تمدن ایرانی موردبررسی قرار گرفته، بلکه در سراسر ادوار تاریخ همواره یکی از مسائل موردبحث بوده و واکنشهای مختلفی را برانگیخته است.
بازهم هفتههای پایانی شهریور و بازار خریدهایی که داغ میشود؛ از کیف و کفش مدرسه تا مداد و پاککنهایی که هزار رنگ و طرح متنوع پیدا کردهاند.
فرهنگ از اساسیترین ارکان یک ملت است؛ اساسی که میتواند حرکتدهنده یا کندکننده پیشرفت، تکاپو و جهش آن ملت باشد. مردمان یک فرهنگ تربیتیافته آن فرهنگاند و باورها، عقاید و فعالیتهایشان نشئتگرفته از آن است.
هر سال زائران پیادهٔ آقا، هرکدام یک نشان از کشور و ملیت خودشان همراه داشتند؛ یکی پرچم کشورش را دور شانههایش انداخته بود؛ یکی پرچم کشورش را به کالسکه فرزندش متصل کرده بود؛ یکی پیکسلی شبیه پرچم کشورش را به کولهاش نصب کرده بود و… هر یک به نحوی میخواستند بگویند ملیت و اصلیت ما از کجاست.
امسال هم مثل دوسال قبل با خانواده راهی مسیر کربلا شدیم و مثل همیشه میگویم این سفر، آنهم خانوادگی، تفاوت و لذت دیگری دارد.
این چند روز منتهی به اربعین حسینی حال و هوای شهر که هیچ، دنیا جور دیگری میشود. نمیدانم چطور باید توصیف کرد.