شاید اگر کسی تنها نتیجه فینال جام جهانی ۲۰۲۶ را ببیند، تصور کند آنچه یکشنبهشب رخ داد، صرفا قهرمانی یک تیم فوتبال بود؛ اما واقعیت این است که جهان، بیش از آنکه شاهد یک مسابقه صد و بیست دقیقهای باشد، نظارهگر تقابل دو روایت از نظم جهانی بود.
تشییع امام شهید در عراق فقط یک مراسم سوگواری نبود؛ یک رخداد سیاسی، فرهنگی و حتی تمدنی بود. صحنهای که در آن، مردم یک کشور دیگر برای شخصیتی از دل تجربه تاریخی ایران، با چنان شوری به خیابان آمدند که بسیاری از قواعد معمول روابط بین دولتها و ملتها را زیر سؤال برد.
در بسیاری از خانوادههای ایرانی، درس خواندن فقط راهی برای پیشرفت فردی نبوده است. از کودکی بارها این جمله را شنیدهایم که باید تلاش کرد تا «فرد مفیدی برای کشور» بود.
ایونت مد ولباس یا رویداد حجاب و عفاف، نامی آشناست که در یک ماهه اخیر در شهر اصفهان چند باری تکرار شده است. ظاهرا بعد از مدتها خمودگی و عدم فعالیت در این حوزه عدهای از مردم و مسئولان به فکر افتادهاند تا راهحلی برای بیرونآمدن از این معضل بیندیشند و در گام اول راه حل را در برگزاری چنین رویدادهایی دیدهاند.
چندی پیش، رئیس سازمان استانداردهای غذایی انگلیس کیکخوردن سر کار را به سیگارکشیدن منفعلانه تشبیه کرد و گفت: «اگر هیچکس سر کار کیک نیاورد، من هم در طول روز کیک نمیخورم. درست است که حق انتخاب داشتهام. اما آدمهایی که وارد جمع سیگاریها شدهاند هم خودشان چنین انتخابی کردهاند.»