یکی از کهنترین و پرشمارترین نامها در میان آبادیهای سراسر ایرانزمین، نام دستگرد (دستجرد) است.
وجود زمینههای رشد و گسترش شهر اصفهان در دهههای اخیر، ازجمله ورود صنعت، رونق تجارت و رشد طبقه متوسط در این شهر موجب شد شهر اصفهان در هفتاد سال اخیر رشد جمعیتی زیادی داشته باشد.
برای حرکت سریعتر در مسیر توسعه و پیشرفت، داشتن نظام برنامهریزی اولین لازمه است. اینکه چه اهدافی را مدنظر داریم، از چه منابعی میخواهیم استفاده کنیم، چه حوزههایی قرار است تحتتأثیر اهداف ما قرار گیرند، چه مسیری را طی کنیم تا به هدف برسیم …
چهارباغ عباسی یکی از خیابانها و مناطق شهر اصفهان است که به مدت بیش از چهار قرن نقش محوری در ساختار و اعتبار و شهرت این شهر داشته است.
شهر موجودی زنده است که بهتدریج بالغ میشود و گسترش مییابد و درنتیجه آن پیچیدهتر میشود. این نگاه انبساطی به شهر که در دورههای مختلف در مدیریت شهری حاکم بوده و از اجزای اصلی نگاه توسعهمدارانه بهحساب میآید، پیامدهایی دارد.
محله و خیابان چهارباغ بالا یکی از مناطق شهر اصفهان است که در طول چهار قرن، تاریخی پرفرازونشیب و بسیار متفاوتی را پیموده است.
ششم اردیبهشتماه امسال، محله جلفای اصفهان پذیرای نمایشگاه عکسی با عنوان «نیمقرن تلاش برای احیای جلفای اصفهان» و نمایش مستند قصه جلفا در محل ساختمان مدرسه فرانسویها (دانشکده هنرهای تجسمی دانشگاه هنر اصفهان) بود که با حضور و سخنرانی مهندس سید محمد بهشتی شیرازی عضو شورای عالی میراث فرهنگی و گردشگری و از رؤسای پیشین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور افتتاح شد.
سرزمین ارمنستان از هزاران سال قبل تاکنون یکی از پرتلاطمترین مناطق در طول تاریخ بوده است. حضور در میان چندین کشور بزرگ و قدرتمند، این منطقه را همواره درگیر کشورگشایی و تاختوتاز آنها قرار داده است.
در سلسلهگزارشها و روایتهای تاریخی که در صفحه حرکت تاریخی تاکنون آوردهایم، محلههای مختلف اصفهان معرفی شدهاند، محلههایی که هرکدام تاریخ و روایتی برای خود دارند و بار هویتی را به دوش میکشند و در کل، تصویری از یک اصفهان آشنا و معروف به «نصفجهان» را برای ما میسازند. به هرکدام از این محلهها که نگاه میاندازیم، یک چیز در همه آنها مشترک میبینیم.
منطقه شمالغرب شهر اصفهان یکی از زیستگاههای کهن است که از گذشتههای دور، آبادی و قریههای بسیاری در آن قرار داشته است.این قریهها سالها بعد به شهر پیوستند و امروز بخشی از محلههای شهر اصفهان هستند و نامهای کهن آنها همچون رهنان، کوجان، بابوکان، لمجیر و… نشان از قدمت تاریخی آنها دارد.
خیابان ابوذر رهنان حدفاصل میدان امامحسین(ع) و خیابان هاشمینژاد به طول ۶۷۰ متر، خیابانی است که بیشترین تجمع و ترافیک شهر رهنان را به خود اختصاص داده است.
هرچقدر هم که با مفهوم توسعه مخالفت داشته باشیم یا پارادایم توسعه را ناکارآمد بدانیم، بازهم نمیتوانیم این واقعیت را انکار کنیم که در حال حاضر جایگزینی برای آن در روند برنامهریزیهای ملی و منطقهای نداریم.