جامعه ایران در طول تاریخ با مفهوم و ساختار دین پیوند دیرینهای برقرار کرده که سایه آن همیشه بر سر تحولات و دگرگونیهای کشور بوده است. پرداختن به این اصل مهم که بهصورت عینی در جامعه ما قابلرؤیت است، باعث اندیشهورزی، تبیین و تغییر بر اساس اقتضائات زمان و تأثیرگذاری بیشتر در میان نسل جوان خواهد شد. دین در جامعه ایران کارکردی در راستای حل مشکلات و پاسخگویی به نیازهای توده مردم دارد و عملا عاملی فراتر و مشروعتر از قانون برای پیروی از سوی مردم است. درگذشت حضرت آیتالله یوسف صانعی که او را فقیه نواندیش میخواندند و از ایشان فتواهایی درزمینه حقوق زنان و… بهجامانده، بحث فقه پویا را بار دیگر در محافل حوزوی بر سر زبانها انداخته است.
پس از 12 دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران، این بار رقابتی غیرقابلپیشبینی و پرحاشیه برای تعیین رئیسجمهور آینده در خرداد 1400 پیش رو است. انتخاباتی که تحلیلهای متفاوتی در خصوص میزان مشارکت مردم و کاندیداهای احتمالی آن وجود دارد و انتظار میرود در کمتر از یک سال فرصت باقیمانده تا این رقابت، جریانهای سیاسی نیز فعالیتهای انتخاباتی خود را آغاز کنند و از رویکردهای خود برای مقابله با مشکلات کشور پردهبرداری کنند. شرایطی که با توجه به تجربه یازدهمین انتخابات مجلس شورای اسلامی و حضور کمرنگ مردم در آن باید جدی گرفته شود و فضای سیاسی و انتخاباتی کشور از این حالت معلق همراه با رخوت درآید. در این رابطه «اصفهانزیبا» با محمد کیهانی، عضو هیئت مؤسس و رئیس حزب ندای ایرانیان شعبه اصفهان، گفتوگو کرد.
یوسف صانعی که از مراجع تقلید شیعه در ایران بود و از او به عنوان «مرجع تقلید نوگرا و فقیه نواندیش» یاد میشود، صبح روز ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ در بیمارستان نکویی شهر قم و به دلیل نارسایی کلیه درگذشت. صانعی مناصب مختلفی در طی سالیان اخیر داشته که به عضویت در شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام، دادستانی کل کشور، نمایندگی مجلس خبرگان رهبری و امامت جمعه شهر قم میتوان اشاره کرد. صانعی از شاگردان امام خمینی بود و امام را «شخصیت ممتاز تاریخ اسلام» معرفی میکرد. درباره نقش مرحوم آیتالله یوسف صانعی درزمینه فقه پویا و تأثیری که در نواندیشی دینی داشتند با حجتالاسلام حسن صفری، رییس دفتر آیتالله صانعی در تهران، گفتوگو کردیم.
خبر بسیار تلخ است و هنوز عمق این مصیبت بر ما آشکار نشده است. هنوز در گرما و شوک این ضایعه هستیم و نمیتوانیم خسارتی را که متوجه جامعه اسلامی ما شده ارزیابی کنیم. آیتالله یوسف صانعی به دیدار حق شتافت! چرا فقدان او اینهمه تلخ است؟ وجه امتیاز او بر سایر فقیهان چه بود؟ فردی که در 23سالگی به درجه اجتهاد رسید و مدت 60سال در این کسوت به فعالیت علمی پرداخت و البته این فقاهت مانع از سیاستورزی او نشد و فقاهت و سیاست او را از مسیر اخلاق دور نساخت؛ اینها ویژگیهای اوست، اما ویژگی ممتاز او نیست.
بامداد جمعه بود که خبر بستریشدن حضرت آیتالله یوسف صانعی، در اثر زمینخوردگی در منزل و مصدومیت شدید و شکستگی لگن و دست چپ روی خروجی خبرگزاریها قرار گرفت. ایشان بلافاصله به بیمارستانی در قم منتقل شده و تحت آزمایشهای لازم و مقدماتی برای عمل جراحی قرار گرفتند. ساعتی بعد حال عمومی ایشان نسبتا خوب و باثبات گزارش شد. آیتالله صانعی به علت نارسایی کلیوی و بالابودن کراتین، شامگاه جمعه تحت دیالیز قرار گرفتند تا در صورت بهبود علائم خونی، عمل جراحی شکستگی استخوان روی ایشان انجام شود. اما بامداد روز شنبه، ایشان دچار عارضه قلبی شدند و حدود ساعت ۸ صبح با تکرار عارضه قلبی امکان احیای ایشان محقق نشد.
آیت الله العظمی یوسف صانعی از مراجع تقلید و استاد درس خارج حوزه علمیه امروز در قم دار فانی را وداع گفت. دفتر آیتالله صانعی خبر درگذشت این عالم ربانی و مرجع تقلید نواندیش جهان تشیع را تایید کرد: در ایام شهادت حضرت امام زین العابدین (علیه السلام) روح بلند آزاد مرد عرصه علم و اجتهاد، فقیه نواندیش، […]
طبق روال همیشه و بر اساس آییننامه داخلی مجلس، بلافاصله پس از تشکیل پارلمان، تکلیف همه کمیسیونهای تخصصی مجلس نیز مشخص میشود؛ اما این بار با گذشت سه ماه از آغاز به کار مجلس یازدهم، کمیسیون قضایی و حقوقی با نقشی اثرگذار در امر نظارت و قانونگذاری پارلمان، کماکان رسمیت نیافته است. از طرفی بااینکه حدنصاب تشکیل کمیسیونهای مجلس 19 نفر و حداکثر 23 نفر است و نزدیک به 50 نفر از نمایندگان این دوره از مجلس دارای تحصیلات تکمیلی در حوزه حقوقی و قضایی هستند، تنها هشت نفر از آنها به عضویت در این کمیسیون رضایت دادهاند. این شرایط در حالی ادامه پیدا کرد که در جلسه علنی روز چهارشنبه هفته گذشته (19 شهریور)، مجلس طرح تشکیل و شروع به کار کمیسیون قضایی و حقوقی را با حداقل اعضا به تصویب رساند.
در قسمت قبل؛ حضور رضاخان، قدرتگیری جناح اصلاحطلب و تأثیرگذاری نمایندگان اصفهان بر مجلس ملی را مرور کردیم که درنهایت این مجلس نیز مانند دیگر دورههای پیش از خود نتوانست زمان مشخص را به پایان برساند و پس از ایجاد مشکلاتی در سیاست خارجی و اشغال ایران با قرارداد 1919 منحل شد. دوره پنجم مجلس شورای ملی که با فراز و نشیبها و تصمیمهای تاریخی همراه بود در تاریخ دوم بهمن 1302 با نطق برادر و جانشین احمدشاه، محمدحسن میرزا، آغاز به کار کرد. در آن زمان، سردار سپه در مقام نخستوزیر و حسینخان پیرنیا در مقام ریاست مجلس حضور داشتند. شاید از میان تمامی مجالس شورای ملی تا پیروزی انقلاب اسلامی، مجلس پنجم یکی از قابلبحثترین و مهمترین پارلمانهای تاریخ ایران باشد. بهجز یک تصمیم سیاسی مهم، دیگر مصوبات مجلس پنجم عمدتا اقتصادی و در راستای اختصاص بودجههای مختلف بوده است.
واژه تحریم، اصطلاحی آشنا برای ما ایرانیان است که در تمام سالهای پس از انقلاب اسلامی و در روابط بینالملل بهعنوان معضلی با آن مواجه بودیم. در یک دهه اخیر روزبهروز آثار و تبعات تحریمها بیشتر از قبل دیده شد؛ فضایی که بر اقتصاد، معیشت و همینطور سلامت و جان مردم کشورمان تأثیر منفی بسیاری گذاشت. به همین جهت فارغ از کلیگوییهایی که در رسانهها و بعضادر فضاهای آکادمیک مطرح است، این پرسش وجود دارد که آیا این تحریمها از منظر حقوق بشر نقض تعهدات دولت تحریمکننده است یا خیر؟ گاهی ما تحریمها را در چهارچوب کلان حقوق بینالملل عمومی تعریف میکنیم که در این چهارچوب استدلالها و مجادلاتی پیرامون قانونیبودن و مشروعیت تحریمها مطرح میشود؛ برای مثال، حامیان تحریمهای یکجانبه اقتصادی بر اصل حاکمیت برابر دولتها و آزادی مبادلات صحه میگذارند.
طالقانی همچون پدری برای جریانهای سیاسی و انقلابی بود و این تعبیر، گویای هر آنچه باید درباره سید محمود طالقانی بدانیم هست. این نام در زمانی کوتاه و توسط طیفی از انقلابیون مسلح مصادره شد؛ اما چیزی از پدربودن او برای مردان و زنانی که تجربهاش کرده بودند نکاست. منافقان هم به منظور بهرهبرداریهای سیاسی خود او را پدر میخواندند، اما او سالها پیش از انقلاب برای فداییان اسلام و نواب صفوی و یارانش هم پدری کرد؛ آنگاه که در منزل خود پناهشان داد یا آن زمان که تکیهگاه و پناه بسیاری از زندانیان و ستمدیدگان رژیم پهلوی بود.
آیتالله سید محمود طالقانی، چهرهای مهم و تأثیرگذار بر وقایع انقلاب بود که شخصیت و نظرات ایشان تا به امروز هم موردبحث و تحلیل صاحبنظران و اهالی سیاست قرار میگیرد. آغاز مبارزات برای ملیشدن صنعت نفت و نخستوزیری دکتر محمد مصدق را میتوان اولین حضور جدی مرحوم طالقانی در عرصه سیاسی دانست. او که از همان ابتدا، هوادار این جنبش و از حامیان رهبران جنبش، دکتر مصدق و آیتالله کاشانی بود، برای مجلس هفدهم از منطقه چالوس، نوشهر و شهسوار کاندیدا شد. این انتخابات درنهایت با دخالت دربار و نیروهای هوادار سلطنت ابطال شد، اما فرصت خوبی را برای طالقانی فراهم آورد تا با سخنرانیهای پرشور، ایدههای سیاسی خود را به گوش مردم آن نواحی برساند. معروفترین سخنرانی طالقانی در حمایت از مصدق سخنرانی ۱۴ اسفند ۱۳۵۷ در حضور نزدیک به یکمیلیون مردم مشتاق است.
سخنان معاون سیاسی و امنیتی وزارت کشور درباره طرح گرانشدن بنزین با حاشیههایی همراه بوده است. گویا دانستن و ندانستن گران شدن بنزین که در سخنان رئیس دولت نیز به آن پرداخته شده بود، هنوز یکی از مباحث مهم سیاسی است. قبلتر، جمال عرف، معاون سیاسی و امنیتی سابق وزیر کشور درباره سخنان رئیس دولت توضیحاتی ارائه کرده بود.