فکرش را بکنید سیوسهپل اصفهان را ببرند تهران! یا تختجمشید را از شیراز منتقل کنند! یا یک روز برسد که آرامگاه فردوسی در توس نباشد و دوستدارانش قرار باشد جایی دیگر مزارش را زیارت کنند! حتما میگویید ناممکن است؛ چون میراث فرهنگی و داشتههای یک شهر را نمیشود به جای دیگری انتقال داد! همانطور که این روزها حتی میراث ناملموس یک خطه را به نام آن ثبت میکنند و در پاسداشت و نگهداریاش میکوشند.
کتابخانه ابنمسکویه نزدیک پل خواجو بود. اهمیت این کتابخانه بدین سبب بود که گنجینه قوی و پرباری از مطبوعات و روزنامههای ایران و اصفهان را در خود داشت. هسته اولیه این گنجینه، روزنامههایی بوده است که روزی روزگاری در کتابخانه فرهنگ اصفهان، ابتدای خیابان آمادگاه، جمعآوری شده بود. این کتابخانه دارای مجموعهای عظیم از روزنامههای منتشرشده در اصفهان از روزگار پیشین تا امروز بود. شاید یکی از مشخصههای اصفهان، داشتن روزنامهنگاران قوی و روزنامههای درخور و قابل ستایش باشد. این میراث از روزنامه «فرهنگ اصفهان» در عصر قاجار شروع شد و در دوره پهلوی به دست امیرقلی امینی افتاد که روزنامههای «اخگر» و «اصفهان» را در این شهر تأسیس کرد.