نگاهی به یکی از شیوه‌های نگارش ادبیات داستانی در گفت‌وگو با پژوهشگر این عرصه

دمیدن روح در جسم ادبیات کهن با بازآفرینی

در عرصه ادبیات، منابع کهن تاریخی و ادبی در قالب‌های شفاهی و نوشتاری، ازلحاظ ساختاری و محتوایی جایگاه والایی دارند.

نوری که هست مقتبس از شمع آفتاب، بل آفتاب کرده ازو اقتباس نور

اقتباس؛ امری دیرینه و حیاتی در دنیای هنر

اقتباس همواره در خلق آثار هنری وجود داشته و شاید بتوان گفت یکی از کهن‌ترین روش‌ها برای پرورش یک فرآورده هنری است. اقتباس (Adaptation) در لغت به‌معنای گرفتن، اخذکردن، آموختن، گرفتن مطلب از کتاب یا رساله‌ای است؛ اما جدای از معنای لغوی، مقوله اقتباس در عمل شمول و گستره وسیع‌تری دارد؛ مثلا اگر سینماگری در کودکی شاهد کشته‌شدن پدر خود توسط یک جانی در راه‌پله خانه‌شان بوده باشد و سال‌ها بعد بیاید همین واقعه را دست‌مایه ساخت فیلمی جنایی بکند، اقتباس کرده است یا اگر سینماگری دیگر با خواندن کتابی موضوع آن را جذاب بیابد و بخواهد با توجه به آن فیلمی بسازد، باز هم با اقتباس روبه‌رو هستیم.

حقوق فیلم‌نامه‌های اقتباسی

همان‌گونه که می‌دانیم، فیلم‌نامه از آثار مورد تصریح در قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان مصوب 1348 در مجلس سنای ایران است. فیلم‌نامه‌ها علاوه بر این‌که آثار ادبی مستقلی هستند، چنانچه به شکل اقتباسی از داستان یا رمان دیگری الهام گرفته باشند، باید ملزم به رعایت حقوق معنوی در ذکر عنوان مرجع اصلی اقتباس، به‌علاوه رعایت حقوق مادی مربوط به اثر اصلی باشند.