جریان آب بر تن برهنه زایندهرود، جامهای نو بر قامت کرونازده بازار اصفهان پوشاند، گویا نفس مسیحایی دمیدهاند تا کسبوکارهای راکد با جریان آب وارد بهترین روزهای سال شوند.
تا پیش از شیوع کرونا، مکانهای صرف غذا یکی از پرازدحامترین اماکن تـعـامـلـــی شــهـرهــــا بــودنـــد کـــه بیشتر ساعتهای شبانهروز به طیف وسیعی از مردم خدمات میدادند؛ اما با گسترش کرونا در تمام جهان دستخوش تغییرات گسترده شدند؛ ایران و اصفهان نیز از این موضوع مستثنا نبودند. در اوقات قرنطینه سرو غذا تنها به صورت بیرونبر امکان داشت و پس از آن با افزایش و کاهش شدت بیماری، سالنهای غذاخوری به روی مردم بسته و باز شد. همزمانی تورم و ترس از کرونا موجب شد تا بسیاری از ارائه و مصرفکنندگان غذا دچار زیان مالی فراوان و پیامدهای اجتماعی حاصل از آن شوند. طبقهبندی مشاغل انجام و اشتغال صنوف مواد غذایی بلامانع اعلام شد.
«ابرغذا» عبارتی نوظهور در رستورانها و فستفودیهای شهر اصفهان است. این عنوان به غذاهای بزرگ و عجیبغریب اشاره دارد!
معتقدم ما در اصفهان هنوز خیلی کم «حظ منظر» میبریم! هنوز آنقدرها بلد نیستیم از این همه مناظر دوستداشتنی، استفاده گردشگریشهروندی ببریم. اقداماتی شده؛ اما در برابر ظرفیتی که اصفهان از این لحاظ دارد، هنوز ناچیز است. منظورم از منظر، دقیقا چیست؟ همان که خارجیها صدایش میزنند ویو (View) و ما هم موقع اجاره یا خریدن آپارتمان گاهی به آن فکر میکنیم. یا حتی مثلا شاید بشود گفت لنداسکیپ (landscape)؛ به هر حال چیزی است که میشود نشست و تماشایش کرد.
مشتریان دائمی رستورانها به دلیل ترس از ابتلا به بیماری کرونا ترجیح میدهند کمتر از بیرون غذا تهیه کنند و رستورانها در این شبهای پاییزی نه چراغ روشنی دارند و نه مشتری برای سرو غذا.
گرانی برنج، گوشت قرمز، مرغ، روغن و… علاوه بر کاهش قدرت خرید مردم، بر کسادی کسبوکار اغذیهفروشیها تأثیر بسزایی دارد.