نخستین ساخته سینمایی «کوروش آهاری»فیلم گرم و مخاطبپسندی است؛ اما در لایههای روایی خود، کلیشههایی دارد که اجازه نمیدهد اثر را به عنوان یک فیلم اولی خلاق و تأثیرگذار بپذیریم. «آن شب» یک تریلر روانشناختی است که طی آن سعی شده تا زن و شوهری، بر اثر اتفاقهایی، رازهای مرتبط با یکدیگر را بر زبان بیاورند. این بهانه، به کیفیت رخدادهای داستانی اعتبار خوبی میبخشد اما متأسفانه این اعتبار با مهندسی اشتباه پایانبندی که بحث «خواب» را مطرح میکند، رنگ میبازد. اینکه در تمام لحظات دلهرهآور فیلم، دوربین دارد از زاویه کسی روایت میشود که خواب بوده و عملا نمیتوانسته اینچنین مشرف به زوایا، آدمها و نقاط مختلف هتل باشد، خود یک اشتباه محاسباتی است که وزن مهندسی اثر را پایین میآورد.
ماجرا از وایرالشدن فیلمی بسیار کوتاه از آقای سوپراستار شروع شد؛ کلیپی که شهاب حسینی، بازیگر مطرح و شناختهشده ایرانی، در آمریکا، پیراهن خود را در آن درآورد و رو به دوربین نشست تا واکسن کرونا ساخت این کشور را تزریق کند. این فیلم خیلی زود از ینگه دنیا به ایران رسید و دست به دست میان فعالان و کاربران فضای مجازی پیچید و آقای سوپراستار را به حاشیه بُرد؛ بازیگری که این روزها در شبکه نمایش خانگی اجرای برنامهای تحت عنوان «همرفیق» را به عهده دارد و اتفاقا به دلیل عدم رعایت پروتکلهای بهداشتی و فاصلهگذاری اجتماعی در روزهایی که کرونا امان بریده و با مرگومیرهای بسیاری همراه است در سیبل نقد و انتقادات قرار دارد.
خبر اجرای «شهاب حسینی»، بمب خبری این ماههای شبکه نمایش خانگی بود. خبری که خیلی زود با اضافه شدن نام «نوید محمدزاده» وسوسهکننده تر هم شد. آنقدر وسوسهکننده که مخاطب حدود سه ماه منتظر ماند تا این شوی تلویزیونی منتشر شود. برنامهای جدید که طی آن قرار بود «شهاب حسینی» در قالب مجری برنامه، سؤالات خارج از عرف مصاحبه را از «نوید محمدزاده» به همراه دوست صمیمیاش بپرسد.تمام این کنجکاویها، همزمان با انتشار قسمت اول این برنامه به پایان رسید. «همرفیق» اگرچه در قسمت اول خود با استقبال خوبی مواجه شد، اما نتوانست آنطور که انتظار میرفت، بهاصطلاح بترکاند و صدر اخبار را ولو برای یک روز به خود اختصاص دهد.اینکه «همرفیق» در نخستین گام، چه معایب و محاسنی داشت، موضوع گزارشی است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
رقابت سینما با تلویزیون، طی دهههای گذشته، همواره مراتبی از شدت و ضعف را به خود دیده است. در مقاطعی نظیر ماهرمضان، سینما، قافیه رقابت را به سریالهای تلویزیونی میباخت و در مواقعی نظیر نوروز یا تابستان، این سینماها بودند که میتوانستند مخاطبان بیشتری را به نسبت تلویزیون به سمت سالنها بکشانند.اما این رقابت عجیب، طی چهار پنج سال اخیر، تاحدودی از میان رفت و هر رسانه، ترجیح داد بدون رقمزدن حاشیهای، مسیر خود را طی کند. پس از چند سال سکوت و انفعال از ابتدای امسال این رقابت وارد فضای جدیدی شد؛ فضایی که تلویزیون آغازگر آن بود. از ابتدای امسال، خبری در خروجی خبرگزاریها منتشر شد مبنی بر اینکه مدیریت شبکه نمایش خانگی بر عهده صداوسیماست؛ خبری که در ابتدا کسی آن را جدی نگرفت، اما در ادامه و با اجبار ویاودیها به دریافت مجوز صداوسیما بر روی تولیدات این شبکه، وضعیت کاملا جدی شد. ریشه این اتفاق را باید در شیوع «کرونا» دانست. تا پیش از اسفند 98، بسترهای اینترنتی پخش فیلم در ایران، اقبال چندانی نداشتند و فیلمها و سریالها، استقبال خوبی از افتتاحیه نمایش خود در این بسترها به عمل نمیآوردند.