
داریوش مؤدبیان، بازیگر، کارگردان، نویسنده و مترجم شناختهشده، مهمان دومین نشست از سلسلهگفتوگوهای زنده اینستاگرامی جشنواره سراسری نمایشنامهنویسی کمدی خندستان به میزبانی معینالدین عشاقی، مدرس، کارگردان و بازیگر تئاتر بود. او در این گفتوگو که با عنوان «نمایشنامه کمدی، ترجمه، تجربه» انجام شد، به نقش ترجمه آثار کمدی در پیشبرد روند فعالیت هنرمندان این عرصه پرداخت. مؤدبیان ابتدا درباره پیشینه تاریخی ترجمه آثار کمدی گفت: «باید تعریف درستی از مترجم داشته باشیم و بدانیم نمایشنامه کمدی گستره بسیار پهناوری دارد و در همه کشورهای جهان مطرح بوده است. در کشورهای شرقی کمدی همچنان میتواند یک تراژدی هم باشد؛ چون برای انسان شرقی خط تمایز مشخصی بین این دو وجود ندارد.




ترجمه را از کودکی دوست داشتم، شرح قصهاش را باری دیگر برایتان در مطلبی جداگانه خواهم نوشت.بهرغم اینکه از کودکی به ترجمه انگلیسی علاقه داشتم، چنین حسی را به ویرایش نداشتم.از سال 96 و به مدد فجازی بود که با این موضوع آشناتر و به آن علاقهمند شدم. امروز ویراستار نیستم اما ویراستاران را دوست دارم. گاهی متنهایی که ترجمه میکنم را خودم تا حدی ویرایش میکنم، تلاش میکنم تمیز و درست بنویسم و گاهی هم ترجیح میدهم متن را به ویراستار بسپارم تا آسودهخاطرتر باشم.خبربرگزاری دورههای ویراستاری جهاددانشگاهی با همکاری وزارت کار و آن متن پرغلط فراخوان ثبتنامشان را چند روز پیش دیدم.




سال94 بعد از ده سال حضور در تئاتر اصفهان بهعنوان بازیگر و کارگردان برای متمرکزشدن بر کار ترجمه به تهران مهاجرت میکند و با کار در نشر و کتابفروشی و همزمان ترجمه آثار ادبیات نمایشی و داستانی روزگار میگذراند؛ البته خودش با شوخی میگوید این هردو، یعنی تئاتر و ترجمه، هیچگاه برای دیگران شغل بهحساب نمیآید. حالا فریدالدین سلیمانی بعد از پنج سال تلاش شبانهروزی توانسته است در کار ترجمه قدمهایی بردارد و بهتازگی به پشتوانه این شناختهشدن و البته حمایت خانواده، کار در کتابفروشی را هم رها کرده تا به هوای تمرکز بر ترجمه، مسیری را که با سرخوردگی از فضای فرهنگی اصفهان آغاز شده است به سرانجام درستی برساند.