سفر اخیر شی جینپینگ به ایالات متحده و استقبال کمسابقه دونالد ترامپ از وی در پایگاه مشترک اندروز و کاخ سفید، بار دیگر امواج گستردهای از گمانهزنیها و ابهامهای راهبردی را در میان افکار عمومی و محافل رسانهای برانگیخت. در این میان، بخش عمدهای از جریان رسانهای مسلط در ایران با اتکا به قرائتهای سطحی و تحتتأثیر رویکردهای غربگرایانه، این رویداد را بهمنزله پایان رقابت بنیادین دو قطب قدرت و دگرگونی در پیوندهای تهران و پکن ارزیابی کردند. با این حال، کالبدشکافی لایههای زیرین اقتصاد سیاسی، گلوگاههای ژئوتکنولوژیک، دکترین نظامی مهار و پیشینه مناسبات دو ابرقدرت نشان میدهد که پروتکلهای پرزرقوبرق واشینگتن نه نشانهای از تنشزدایی پایدار، بلکه بازتابی از اضطرار ژئواکونومیک آمریکا در مواجهه با تنگناهای تسلیحاتی و تکنولوژیک چین است.
پس از جنگ جهانی دوم، قدرتهای غربی و به طور خاص دولت آمریکا سعی داشتهاند به انحای مختلف رویهها و شیوههایی را در پیش گیرند تا از موقعیت غالب و هژمونیک در محیط بینالمللی برخوردار شوند.
فرماندار واشنگتن با حضور در کنگره ایالتی، لایحه سه بندی کنترل سلاح شامل سلاحهای تهاجمی نیمه اتوماتیک در این ایالت را امضا و آن را به قانون تبدیل کرد.
عمل جاسوسی و نفوذ به کشورها برای دستیابی به اطلاعات امنیتی کشور هدف از جمله فعالیتهایی است که بیشتر توسط سازمانهای امنیتی دولتی برخی از کشورها که معمولا رابطه نزدیکی با نهادهای هستهای نظام دارند و مسائل مربوط به امنیت داخلی و خارجی کشور را مدیریت میکنند، اتفاق میافتد.