کاغذ روزنامه کمیاب و این روزها به کیمیا تبدیل شده است؛ موضوعی که حالا برخی از صاحبان رسانه و مدیران مسئول مثل همشهری، جامجم، شرق، اصفهانزیبا و… را به استفاده از کاغذهای نامرغوب و مقوایی، البته با صرف هزینههای گزاف وادار کرده است تا با مشقت بسیار نشریه خود را منتشر کنند. همین چند روز پیش بود که روزنامه هفت صبح که پیش از این نیز مدیرمسئول آن در رشته توییتی از نبود کاغذ و مافیای آن سخن به میان آورده بود، از نبود کاغذ روزنامه خبر داد و عنوان کرد که حالا و در این شرایط چارهای جز استفاده از کاغذ گرم بالا نداشته است: «کاغذ روزنامه در روزهای شنبه و یکشنبه بیشتر مناسب جعبه شیرینی است تا چاپ متن و عکس. این بلایی است که نه فقط برای روزنامه هفت صبح که برای بسیاری از روزنامهها به وقوع پیوسته و ناشی از فقدان کاغذ مناسب روزنامه در بازار است. مسئله، گرانی و ارزانی نیست؛ کمبود کاغذ است. همین کاغذ کلفتی که در دو روز گذشته روزنامه روی آن منتشر شده به لحاظ قیمت، گرانتر از کاغذ رایج و مرسوم روزنامهها است؛ چون سنگینتر است و ضخامت بیشــتری دارد.»
مشکل نبود کاغذ روزنامه تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟ با وضعیت کنونی و عدم دسترسی صاحبان روزنامه به کاغذ، چه آیندهای برای مطبوعات رقم خواهد خورد؟ راهکار اساسی برای برونرفت از این معضل چیست؟ آیا بالاخره دست دلالان از حوزه کاغذ کوتاه میشود؟ اینها پرسشها و دغدغههایی است که نایابشدن کاغذ روزنامه ذهن اهالی رسانه و دوستداران مطبوعات را درگیر کرده است؛ مشکلی که برخی میگویند موقت است و با رسیدن محمولههای کاغذ به کشور حل میشود.
بازار کاغذ در سالهای گذشته با شروع تحریمها رنگ آرامش را به خود ندید و واردکنندگان و توزیعکنندگان مدام با گرانی و کمبود عرضه دستوپنجه نرم میکردند.