روستایی در صد کیلومتری شمال اصفهان قرار دارد که به عنوان روستای هدف گردشگری شناخته شده، یک میراث ناملموس در فهرست میراث ناملموس ملی ایران به نامش ثبت شده و میراث طبیعی و تاریخی ارزشمندی دارد. در گزارش پیش رو به قلم نویسنده کتاب «نگاهی بر تاریخ و فرهنگ قلعه قاسم لنجان» سفری مجازی به روستای «سه» را تجربه میکنیم. ایران عزیز ما در طول تاریخ همواره مهد، تمدن، فرهنگ، آداب و رسوم، جشنها و… بوده است و خاستگاه این مهم، روستاها و آبادیهایی بودهاند که از عصر یکجانشینی انسانها در حاشیه رودها و چشمهسارها به وجود آمدند. روستاهایی که همیشه محل اولیه خلق صنایعدستی و فراوردههای دامی و کشاورزی بودهاند و هریک با توجه به موقعیت جغرافیایی و شرایط آب و هوایی، سیمایی منحصر به فرد از فرهنگ این مرز و بوم را به نمایش میگذارند.
اوضاع میراث فرهنگی اصفهان در سال 1325 در نگاه و قلم یک محقق ایرانی چگونه بود؟ برای مردمی که خود در شهری زندگی میکنند افول و تخریب آثار تاریخی چون تدریجی بوده و در پیش چشم آنها صورت میگیرد، چندان شوکآور نیست؛ اما محقق یا ناظری که اهل آن شهر نباشد و هرچند وقت یکبار بیاید و از آثار تاریخی شهر بازدید کند، بهتر متوجه خرابیها میشود.