بررسی میزان تأثیرگذاری سینما بر شکل‌گیری و جهت‌دهی احساسات و عواطف کودک و نوجوان

احساساتی به رنگ سینما

هیچ احساسی در خلأ شکل نمی‌گیرد. شادی، خشم، ترس یا امید، همان‌قدر که از دلِ تجربه‌های فردی ما زاده می‌شوند، به‌شدت هم محصول قواعد و هنجارهای فرهنگی‌ جامعه‌اند.

امید به آینده لابه‌لای فیلم‌ها در سینمای کودک‌ونوجوان

به روزهای مهرماه که می‌رسیم در کنار پاییز و شروع سال تحصیلی، حال‌وهوای جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان در شهر اصفهان می‌پیچد و من به‌عنوان یک معلم این سال‌ها صندلی‌به‌صندلی کنار بچه‌ها می‌نشینم.

علی شمس، تهیه‌کننده و کارگردان تلویزیون، از مهم‌ترین مطالبه فرهنگی و هنری نوجوانان می‌‌گوید

نوجوان ایرانی فریاد می‌زند «راه نشانم بده!»

سینمای نوجوان در ایران هنوز جایگاهی مستقل و روشنی ندارد؛ حوزه‌ای که با وجود اهمیت بسیار در شکل‌دهی به هویت و جهان‌بینی نسل جوان، هنوز در مسیر شناخت دقیق و پرداخت هنری پیوسته و موفق، قرار نگرفته است.

وقتی کمیت و کیفیت هر دو کم می‌آورند

فیلم‌های درحال رقابت در هر دوره از جشنواره، همیشه مهم‌ترین بهانه‌ای هستند تا از ایرادات اجرایی آن بتوان تا حدودی چشم پوشید.